YüReK YaNGıNı...

Bir kalp na kadar acıyı alabilir
Bir mi? İki mi? Üç mü?
Ağır bir imtihandan geçen bir yürek
Doğduğu gün annesi ölmüş, daha altı yaşındayken gözlerinin önünde dedesini kaybetmiş, sevdiği can dostunu kollarında son nefesini vermiş, evlendiği gün emanetini bulmuş, intikam ve iman arasında kalmış bir adam ÖMER ASAF HİKMETOĞLU...

Hani demişya özdemir asaf sizin hiç babanız öldümü diye ona sormak isterdim sizin hiç babaniz beş yaşındayken gözlerinizin önünde öldümü ellerinizde onun kanı var mı diye sormak isterdim bide anneler var neden hiç bir şair annelere şiir yazmamış onuda sormak isterdim çünkü annelerde çok cefa çekirler eşleri ölür mesela sırf kızları yıkılmasın diye hamile olmalarına rağmen kızları uyurken ağlarlar küçük yürekleri acımasın diye doğumda bile ölürler sırf yeni bir hayat yaşasın diye babalar görünmeyen dağdır varlıkları yeter anneler bir melektir... Biliyor musunuz babam gözlerimin içine bakarak öldü yaşasın diye daha beş yaşında elimi yarasının üstüne koydum ölmesin diye annem ben üzülmeyeyim diye geceleri ağlardı annem öldüğünde hem babasız hemde annesiz kaldım bana annemden babamdan sonra kalan tek ailem ise asaf'ım tipki annem gibi sarılıyor babam gibi kokuyor.. gözleri aynı babam bazen öyle bir konuşuyor ki karşımda babam var gibi oluyorum aradan 20 yıl geçsede bıraktığı acı aynı... Ben 4 ay aralıkla annem ve babamı verdim ölümün habercisi olan kara toprağa ben kim miyim. Ben ZÜHRE MEMİŞ ...