YANLIŞ KAPI

YANLIŞ KAPI

  • WpView
    LECTURAS 515
  • WpVote
    Votos 20
  • WpPart
    Partes 4
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mar, ene 10, 2017
Herkes hata yapabilirdi. Elbette sonuç olarak insandık ve hayatı hata yapmadan öğrenmek gibi bir şey söz konusu değildi. Ama ben hata üstüne hata yapmıştım. Bedeli çok ağır, geriye dönülmesi imkansız hatalar. Bataklıktaymış gibi çırpındıkça dibe çökmüştüm. Ama benim hatam ilk defa bara gitmek istememle başlamıştı. Sonra hiç tanımadığım bir adamla yatmış ve hamile kalmıştım. Bebeğin babasını ararken bebeği aldırma süresini geçirmiştim. Uzun uğraşlar sonucunda adamın adresini bulduğumdaysa hemen evine gitmiştim. Ama ufak bir hata yapmıştım, yanlış kapıyı çalmıştım. Bedelinin ne olduğunu bilmeden. Hatalar, dolu dolu yaşadığımız bir hayat için ödediğimiz bir bedeldir. " Hatalar, dolu dolu yaşadığımız bir hayat için ödediğimiz bir bedeldir."
Todos los derechos reservados
#657
hata
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido