MOTİVASYON

MOTİVASYON

  • WpView
    Leituras 14,424
  • WpVote
    Votos 2,918
  • WpPart
    Capítulos 31
WpMetadataReadEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização qui, abr 11, 2019
WpInfo
Não Ficção
Pozitif enerji, motivasyon sanatı ve kişisel gelişim. Dünya çapında #81. sırada. Not: Tüm şiirler ve yazılar tarafıma aittir. 22.BÖLÜMDEN Sessizce gitmek gerek bazen Sessizce çığlık atıp Karanlıklarda aydınlanmak Konuşarak susmak gerek bazen Bakarak anlatabilmek gerek bazen Kelimeler olmadan Karşıda durmak gerek Kalabalıkta yalnız olmak gerek Haklıylen haksız olmak gerek bazen Sadece kendin olmak Susarak anlatmak gerek Zordayken kolayı istememek Zora alışmak gerek Zamansız olmak gerek bazen Kum saatini tekrar döndürmek gerek Kum tanesi olmak gerek bazen Zamanın içinde hapsolmak Yada zaman olup akmak gerek Yaşaman gerek bazen Bir bazende yaşamı bulmak gerek zaten...
Todos os Direitos Reservados
#498
gerçekler
WpChevronRight
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo