ATEŞİN İZLERİ

ATEŞİN İZLERİ

  • WpView
    Reads 246
  • WpVote
    Votes 27
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Aug 22, 2017
WpInfo
Fiction
Romance
Acı,evrenin mahkum olabileceği tek kötülüktü.Bir adam, bir kadına sımsıkı tutundu.Bırakmayacak kadar...Kadın onu itti uzaklara değin.Daha da yaklaştı.Karşı koyamadı saf acıların içinde boğulan kadın...Yanlışların doğru olduğunu varsaydılar.Geçmişe bir çizgi çektiler.Acının ve korkunun ıçine sürüklendiler.Acı denen o illet bırakmadı yakalarını...Adam kabuğu kırılmaya elverişsizdi.Kadın söyledi...O susturdu.Adam söyledi...Kadın dinledi.Onlar sönük birer yıldızdı, birbirlerini parlatmaya yetecek kadar. -Hikayenin hakları sonsuz acının gafletinde saklıdır...
All Rights Reserved
#467
uçurum
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines