Bağımlı

Soğuk tenime işlerken derin bir nefes aldım.Üstüme hırkamsı bir şey almadığım için tekrar lanet ettim.Soğuk tenime iğne gibi batmaya devam ediyordu, gökyüzü kırmızımsı bir renk almıştı. Karşımdaki uzun binaya baktım eski olduğu yıkık dökük duvarlarından belliydi. İçime tüm oksijeni bitirmek istercesine bir nefes daha çektim buradanda kaçabilirdim evet, her zaman kaçtığım gibi bu hastahaneden de kaçabilirdim. Gözlerimi kapattım bu 1 yıl içinde geldiğim 4. rehabilitasyon merkeziydi. 3'ünden kaçmış 1'inde de hap bulup almıştım.Gözlerimi kapattım bu iğrenç yere girmek istemiyordum yaşamak için bir sebebim yoktu. 10 yaşında babamdan şiddet görmüş devlet tarafından alınmıştım yurtta beni evlatlık edinen ailemi trafik kazasında kaybetmiştim hayat bile benden nefret ediyordu.Ağlamak için gözyaşı bile kalmamıştı gözlerimde her gün ağlamaktan göz pınarlarım kurumuştu.Sırtımda hissettiğim elle irkildim trafik kazasında kaybettiğim beni evlatlık alan aileden kalan tek kişi üvey ağabeyimdi. Ondada ruhsal bozukluk vardı o alıştırmıştı beni onun yüzünden bağımlı olmuştum şimdide onun yüzünden hastahane hastahane dolaşıyor , arada gelen krizlerime maruz kalıyordum. Gözlerimi açıp ona döndüm yüzüne iğrenircesine bakıp eski binaya ilerlemeye başladım.