Soluk Hatıralar

Nasıl, neden bu duruma gelmişti? İçi acıyordu ne zamandır. Yüreği sıkışıyordu. Hani derler ya, "içimde bir sıkıntı var, korkuyorum kötü bir şey olmasından" diye o da aynen öyle hissediyordu bu gece. Yüzünde günlerdir eksik etmemeye dikkat ettiği tebessümden pencereden boşluğa baktığı şu anda eser yoktu bile. Oysa çok değil bir kaç yıl önce ne kadar da hayat doluydu. Yaşının verdiği boş vermişlikle belki biraz bencil, biraz aşırı, biraz da hassastı. Ama en çok da aşıktı. Artık içi kuru bir kuyudan farksızdı.
Ne zaman bu duruma gelmişti? Daldığı düşünce girdabından arkasında gelen sevimli seslerle çıktı. Miniği uyanmıştı, ağzında emziğini atmış dikkat çekmeye çalışıyordu. Miniği kendince hareket etmeye çalışıyor, belkide hemen yanında yatan diğer ufaklığa, oğluna ulaşmaya çalışıyordu. Şimdiden birbirlerine bu kadar bağlı olmaları onu korkutuyordu. Oğlunun bugün miniğini rahat bırakmış olmasına da şaşkındı aslında. Tam yataktan bebeği almak üzereydi ki oda kapısının aniden açılması ile kaldı.
"Uyanık mı, Ahu'm bugün nasıldı?" diye soran adama baktı kısa bir süre. Bekledi, düşündü bir an nasıldı bugün miniği, her zamankinden fazla ağlamıştı nedensiz yere, sanki bir şeyden huzursuz olmuş gibi. Tam cevap verecekti ki adamın küçük oğluna kaşları çatık baktığını fark etti. "Oğlunu kızımdan uzak tutmanı söylemiştim sana!" dedi adam oldukça soğuk bir sesle. Hemen ardından sesini biraz daha yükselterek devam etti kadının canının ne kadar yandığını bilmeden "Kızımın senin gibi olmasını mi istiyorsun ileride?" Yüzünü sanki midesini bulandıran birşey varmış gibi ekşitti karşısındaki kadına bakarken. "Seni evime aldığıma pişman etme beni!" dedi ve bebekle beraber çıkmasıyla kadın dizlerinin üzerine yığıldı yere. Kendisini en başından beri izleyen küçük oğlundan habersiz..