Sessizlik Alfabesi

masmavi gözleri bir masal gibi güveni analatıyordu bana. Belki o masalda kaybolmak istemiştim. O masalin içınde yaşadıkça gerçek dünyadan soyutlanmıştım. Sonra bir anda o masal silikleşti. Ilk başta zorlandım. Ama o masalda yaşamak... o kadar güzeldi ki. Zorla da olsa okumayı başardım.

herşey bir anda olmuştu zaten. Önce silikleşmişti sonra sayfaları yırtılmıştı. Sayfaları yapıştırmaya çalıştım ama beceremedim.

Yani kısacası yaşayamadığım hayatı onun gözlerinde yaşamıştim. Ama o gözlerini kapatmiştı bir kere. Sonra bende gözlerimi kapadım gercek dünyaya....