Pink is evil

Pink is evil

  • WpView
    Reads 2,413
  • WpVote
    Votes 100
  • WpPart
    Parts 42
WpMetadataReadComplete Sat, Aug 5, 2017
WpInfo
Fiction
Romance
Met mijn zestienjarige ervaring weet ik het gewoon zeker. De geniale theorie kwam bij me binnen met het intelligentielevel als de evolutie theorie. Het moet gewoon zo zijn. Roze maakt mensen kwaadaardig. En niet zomaar een kleur roze. Precies die tint Disney roze dat je brein infecteert zodat je alleen nog maar door een geglazuurd roze beeld naar de wereld kan kijken. Je ziet cupcakes vliegen en wolken als suikerspinnen. En al die bijverschijnselen zijn niet eens het ergste deel. Het is het koude gevoel dat die kleur meebrengt. De kleur die het ene meisje zo gek maakt dat ze plotsklaps de grote bitch cheerleader wordt als typische Amerikaanse films. En bij mij waren de effecten net zo erg, want het infecteerde het enige meisje waar ik echt om geef.
All Rights Reserved
#2
irritant
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • La Mia Luce (uitgehuwelijkt)
  • My Boss, My Boyfriend [PART 1]
  • Lie for peace. VOLTOOID.
  • Tussen 2 bureau's
  • Die nacht
  • Rotterdamse nachten
  • My Boss, My Boyfriend [PART 2]
  • Spijt
  • He wants me
  • Chemsi en de prins.

"Malak..." Zijn stem is zacht, bijna fluisterend, maar er zit iets onder. Iets onvermijdelijks. "Ik ben dit huwelijksspel zat." Hij stapt naar voren, langzaam, alsof elke centimeter die hij dichterbij komt de lucht zwaarder maakt. Zijn ogen blijven op de hare gericht, onbewogen maar brandend vanbinnen. Dan, zonder haar los te laten met zijn blik, legt hij zijn voorhoofd tegen het hare. Zijn adem is warm, zijn neus schuurt zacht langs de hare. Malak voelt hoe haar hartslag in haar keel klopt. De tranen prikken in haar ogen voordat ze het zelf doorheeft. "Wat... wat voor spel?" stottert ze, haar stem breekt. Ze weet niet meer welke woorden ze wilde zeggen of waarom ze überhaupt nog iets wilde zeggen. Dan gebeurt het. Zijn lippen vinden de hare. Zacht, maar vastberaden. Alsof hij de grens tussen hen in één adem besluit te doorbreken. Voor een paar seconden geeft ze zich over, haar hoofd leeg, haar lichaam gevangen in die ene aanraking. Dan duwt ze hem abrupt weg, haar vingers trillend op zijn borst. Haar adem gaat snel. Ze haalt diep adem, probeert haar stem te vinden. "Zei ik je niet," zegt ze langzaam, met een trillende ondertoon, "dat je nooit een vrouw moet zoenen waar je geen gevoelens voor hebt?" Zijn mondhoeken trekken nauwelijks merkbaar omhoog. Hij pakt haar pols, trekt haar met een ruk weer naar zich toe. Zijn andere hand glijdt naar haar kaak, houdt haar stevig vast. Voordat ze zich kan verzetten, voelt ze opnieuw zijn lippen op de hare, harder dit keer, intenser. Zijn vingers drukken zacht in haar huid, zijn adem vermengt zich met de hare. Wat betekent dit? Houdt hij ook van haar, net zoals zij van hem houdt? ✔️ Al mijn ficties, inclusief de korte verhalen en gedichten, zijn van mij✔️

More details
WpActionLinkContent Guidelines