KALBİM EMRİNE AMADE

Terk edilmek mi? Kaçınılmazdır. Kabullenmektir çoğu zaman. Nedeni, nasılı olmadan yaşamaya devam etmek zorunda kaldığın bir yaşayış biçimidir. Hatıraların, yaşanmışlıkların kokusu tüter burnunda ve ya gözünün önünde canlanır. Olduğun yerde afallar sın. Durup dururken yüzünde tebessüm oluşur elinde olmadan. Silikleşir o an! Hatırladıktan birkaç saniye sonra, kendine gelince ardın-dan ağlamaya başlarsın.

Kendine Neden? Nasıl? sorularını sormaya başladığın zamanlar başlar. Sorgularsın kendini, sonra kendisini. Söylemek isteyip de söyleyemediğin şeyler gelir aklına. Söyleyemedikçe sürekli onunla konuşur gibi konuşacaksın kendi kendine. Belki de kafandaki soru işaretleriyle. Cevap bulamazsın birkaç absürt şeyler dışında.

Yeni bir hayata, yeni bir yaşama devam etmek zorunda kalarak, yeni bir sayfa açman gerekecektir. Belki de alıp başını başka diyarlara gitmek isteyecek sindir çoğu zaman. Gidemeyeceksin! Hatıraları aklına geldikçe zaman, zaman mutlu olacaksın. Belki de canını acıtacaktır hüzünlü bir şekilde. Gidemeyeceksin! Hatırlamak isteyeceksin! Çoğu zaman aklına gelecek. Başka şeylerle meşgul olmaya başladığın vakit yavaş, yavaş unutmaya başlayacaksın. Uzun yıllar alacaktır unutmak. Belki de buna alışmak ama alışacaksın zamanla...