GÜN IŞIĞI

Kapak tasarımı: bitmisnutella

"Özür dilerim bebeğim. Gerçekten çok özür dilerim. Söz seni eski haline getiricem en kısa zamanda. Affet beni. " Ben özürlerime devam ederken arkamdan bir ses geldi. Kalın ve tok bir ses. Yutkunmama sebep olan bir ses.

"Sanırım bu özürleri bana da söylemen gerekiyor." Boğazımı temizledim tekrardan. Neden bu kadar gerilmiştim ki. Alt tarafı bir özür dileyecek sonra da işime bakacaktım. Ağır çekimde arkamı döndüm. Gözlerine hiç bakmadan kuru bir özür dilerim çıktı ağzımda. Ön kapıyı açıp biniyordum ki tekrar konuştu.

"Az önce arabana özürler yağdırıp duruyordun. Yok affet beni yok en kısa zamanda eski haline geliceksin. Benim arabama verdiğin zararı görmedin sanırım. Bu kadar kuru bir özürle kurtulamazsınız küçük hanım. " Sıkıntıyla püfledim. En fazla ne olmuş olabilir ki diyerek arkamı döndüğümde gördüğüm vahşetle ağzım aralandı. O mükemmel arabayı katletmiştim resmen.Siyah özel yapım olduğunu bağıran porsche'nin arka kapısını sökmüştüm yerinden. Yüzümü buruşturdum. Gerçekten de kuru bir özürle kurtulamazdım. Mahvetmiştim arabayı. Surat ifademin sevimli olmasını umarak adama döndüm. Çünkü beni sevimli ve iyi bulmaz da şikayetçi olursa iç çamaşırıma kadar satsam ödeyemezdim.