Kayısı

Gözlerine son bir defa doya doya baktı , son bir defa en derinlerinde kayboldu o kahvelerin . Gözlerinin altı morarmış hatta çökmeye yüz tutmuştu . Kendi eseri idi bu . Kendi yapmamış mıydı zaten ? İstediğide böle değil miydi ? Üzülmesi bu saatten sonra anlamsızdı .

Kız hırkasına sıkı sıkı sarınarak bir kaç adım yaklaştı . Bedeni eskisinden daha cılız ve sesi yok denecek kadar azdı .

- Gidiyorsun...Yıktıklarını toplamadan , kırdıklarına bakmadan ve ne kadar itiraz etsende içindekileri itiraf edemeden .

Bakmakla yetinmişti . Herşey bir kurgudan ibaretken nasıl cevap verebilirdi ki ? Hiç istemesede doğruyu söylüyordu . Gözleri gözlerine yine kenetlenecek ve gidemeyecek korkusu ile arabasına binip camdan dışarı baktı . Oysa ne çok anısı geçmişti bu şehirde . Bu siyah şehir onunda beyazını kirletmiş yalanlarına alet etmişti . Ama bir daha gelmeyecek ve bu yollardan asla geçmeyecekti , yemin etmişti bir kere sözünden dönemezdi . O an birşeyden çok emin oldu dikiz aynasından kıza bakarken ;

Bu kitabın sonu belli idi . Kadın ölmüş , adam ise katil olduğunu bilmiyordu ...

KAYISI ADLI İLK HİKAYEDİR...

Umut ışığı bekleyen arkadaşım orada mısın ? Sevdiğine açılamayan ama her onu görüşünde ritim değiştiren kalbin sahibi ne bekliyorsun ? Kurulan hayallerin gerçekleşmeyen kahramanları sana da sesleniyorum . Derdi olmasada içinde bir sıkıntı olan kardeşim hadi oku ne bekliyorsun !? Çağla'nın hikayesine ortak olmaya var mısınız ?

Istagram= pamuk_seker28