Mi Querida Niñera /BTS & tn

Mi Querida Niñera /BTS & tn

  • WpView
    přečtení 99,997
  • WpVote
    Hlasy 6,798
  • WpPart
    Části 33
WpMetadataReadRozepsáno
WpMetadataNoticeNaposledy publikováno úte, čvn 11, 2019
- ¿ No lo vez? - Lo miré fijamente a los ojos. - ¿No vez el daño que haces? - reuní fuerzas. - ¿Porqué me odias? - susurre. - No lo hago. - ¡ Sabes que es la verdad! - grité alterada. - Desde que pisé esta casa no dejas de tratarme como basura. - Lagrimas me cegaban, no podía ver con claridad. - No te he hecho nada. Rió por lo bajo. - Sí. - Reí sarcasticamente. - Entiendo que no soy perfecta, pero no tienes que repetirlo cada oportunidad que tienes. - No podía más rompiendo en lompí en llanto.-- Me haces daño. - ¿ Y sabes qué es lo peor? - mís cuerdas vocales fallaron por unos segundos, emitiendo aquel horrible sonido de dolor.-- Me gustas.-- solté para luego de una pausa revelar la verdad.-- En realidad no, me encantas.-- rectifiqué mirandole a los ojos. Rasqué mis cuencas. El levantó la mirada.Cerré la maleta de un arrebato. Caminé hasta la puerta pero inmediatamente dí dos pasos, me empujó de los hombros con fuerza, tanta que todo lo que traía en mis manos calló al suelo. Intenté escapar, escapar de sus futuros golpes, su aroma, sus gritos, ese poder que tenía sobre mí. Empujaba su pecho, traté de alejar su rostro. Tiré de la tela que lo adornaba, dí uno que otro quejido pero nada funcionó. Presionaba mi cuerpo a la pared tras este, mis muñecas sostenidas con una de sus manos y los dedos de la restante entrelazados en mi cabello, tirando de este hacia atrás. Con el mentón forzadamente hacia adelante, soltando gemidos no muy fuertes, sintiendo ambos ojos plantados en los míos y totalmente inmóviles. No valía la pena luchar ya. Las líneas sobre su mandíbula no tardaron en presentarse. Aquella respiración agitada me mataba, su ceño fruncido despertaba algo en mi. Adentrandome en sus pupilas pude verme en su reflejo. Ingenuamente enamorada de él, cegada. -Te odio. -susurró. Pausó frente a mi rostro. Posicionando nuevamente sus pupilas completamente dilatadas sobre las mias completamente adoloridas.
Všechna práva vyhrazena
#845
rapmonster
WpChevronRight
Připoj se k největší komunitě vypravěčůZískej personalizovaná doporučení příběhů, ukládej si oblíbené do své knihovny a komentováním i hlasováním buduj komunitu.
Ilustrace

Taky se ti může líbit

  • Mi Debilidad ♡
  • 𝐋𝐚 𝐝𝐞𝐛𝐢𝐥𝐢𝐝𝐚𝐝 𝐝𝐞𝐥 𝐩𝐫𝐨𝐟𝐞𝐬𝐨𝐫
  • ☆All Night☆
  • dentro de la oscuridad, una luz debes encontrar.
  • Give me a smile •Vkook•
  • Shadow ⁺¹⁸ [KTH] ✔️Finalizada✔️
  • Tell me the truth [BTS].
  • DISASTER - YEONBIN.
  • Of Pain , Change & Love (Segunda Temporada)
  • A Shot Of Love - Taehyung Y Tu / V Y Tn

- Qué quieres decir con qué todo fue una mentira?- con la voz un poco entre cortada por el llanto. - Mentí cuando ......., te dije que me gustabas- dijo él tratando de que sus palabras se escucharan estables . - Jungkook, no me digas eso , por favor. Me amas , lo pude ver detrás de tus ojos. Dime que solo esto es una broma .- tratando de no volver a llorar . Él, sin mirarla a los ojos , niega con la cabeza. - No es una broma , ya obtuve lo que quería de ti - mirando al suelo para luego comenzar a caminar hacia la puerta. Ella corre hacia él y lo toma por un brazo . - Solo....., quiero saber una cosa - se limpia las lágrimas pero aún así salían más- Por qué jugaste así con migo Jungkook? Me lastimas demasiado. Este aprieta sus puños y aprieta sus ojos para que no callera ninguna gota de lágrima que se estaban acumulando en estos . - Sabes como soy , desde un principio lo sabías. No soy una de esas personas que se toman a las chicas en serio .- sus mismas palabras fueron una puñalada en el pecho para él y sabía que a ella las habían lastimado . Por eso no la miró. Sintió como las manos de la chica se soltaban de su brazo y aprovechó para soltarse e irse y no mirar atrás. Sabía que si la miraba se derrumbaria por completo y no aguantaría el ir a abrazarla para que no llorara más. Le dolía verla así, le rompía el corazón saber que la chica que tanto amaba se rompía poco a poco por su culpa . Pero su vida estaba primero que sus sentimientos, por nada de la vida quería perderla .

Více informací
WpActionLinkPokyny k obsahu