Sabır imtihanı sever

Ben seni sevdiğimde ilk bahar yazı aralıyordu daha. Ağustos baharı yaprak döküyor çicekler sana acıyordu. Toprağın yediği yağmur damlalarındaki koku sen varsın diye içten kokuyordu. Sevmek cümlesini böldüğüm her hecede yüreğim harfiyen sana aralandı. Yorulduğumu hatırlayamadan emekliye emekliye sevdim ben seni. Nefesim yettiği yere kadar dedim sana oysa nefesin fazlasıyla yetmişti bana. Günleri aylara saatleri gökyüzüne bağlamış casına sevdim ben seni. Uykuyu hatırlayamadan yahut uykunun sarhoşluk derecesinde dakikası dakikasına akrepin yelkovana aşık olduğu her saniye sevdim ben seni. Mutluluğun umutsuzluğa, sevginin nefrete, aşkın hayallere düştüğü ihtimallerde bile sevdim ben seni.