Kiralık A:partman

Kiralık A:partman

  • WpView
    Reads 1,987
  • WpVote
    Votes 208
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Feb 16, 2017
Bir apartmanda neden bu kadar saçma kural olsun ve neden kural olsun... gerçekler kitabın sayfalarında saklı... sadece şunu söyleyebilirim... GERÇEKLERİ SENDE BULAN SENİNDİR, ÖTESİ KİRALIK... SENİ SEVİYORUM...Bir gelinciğin uykudan Uyanışı gibi... Buz tutmuş bir kalbi eriten güneş gibi...Bir akşamüstü doğan yıldız gibi...Seni görünce kalbimin Hızlanışı gibi... SEN SEVİYORUM, Yeşil Mavi. neden genç yaşta başlıyor ki... Aşk acısı, çaresizlik, güvensizlik, cesaretsizlik... Neden kalbine bir ukte olsun dokunuyor... Peki ya genç yaşta kalp... K Kalp nasıl gidiyor ait olduğu yere. Kalbimizde bir pusula mı var? Yada ait olduğumuz kişi bize çip mi taktı? Peki bana biri şunu anlatsın... Neden her yol kaybetmekle başlar? Bir erkek ve kızın aynı kapasitede olduğu bir apartmanda aile gibi birbirlerine sahip çıkan birer genç ve yetişkinler var bu apartman da, hergün farklı aksiyon ve aşk dolu cümleler var bu hikayede. Yeri geldiğinde küfür her zaman da saygı var bu apartmanda. Bu apartman bir çok kişiyi değiştirdi, bir çok kişiyi de Eskitti. Siz ise o Apartmanın olmazsa olmazısınız. Bu hikayenin de kalbisiniz. Peki apartman sakinleri ben ve siz bu hikayede atmaya ne dersiniz?
All Rights Reserved
#77
arkadaşk
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines