Wir Sind Verloren

Egon niewątpliwie miał w sobie coś z Wertera. Gdyby Goethe tylko mógł poznać pierworodnego Gereona Zwellwegera, niewątpliwie zyskałby nieskończone źródło inspiracji.

Bo kto nie lubi śledzić losów zagubionych, zbuntowanych, młodych i ambitnych ludzi, rzuconych w wir wojny? Tych, którzy muszą odpowiadać za grzechy wielkich polityków i fanatyków oddanych chorym ideom.

Tych, którym pożałowano szczęścia i skazano na zgubę.

||||

>> „Wir sind verloren", to jedne co huczało mi w głowie. Refren tej jakże smętnej piosenki wydawał mi się bliższy niż kiedykolwiek.

Wydawało mi się, że koniec naprawdę jest już tuż za rogiem, w załomie okopu, zaraz przy drzwiach naszej ziemianki. W tym paskudnym, zimnym bezkresie.<<