Baby, I'm yours.

Έμπλεξες. Δεν έπρεπε να ερωτευτείς. Δεν έπρεπε να αγαπήσεις. Μέσα σου το ένιωθες τόσο σωστό κι ας ήξερες πως ήταν λάθος. Γιατί έτσι είσαι εσύ, ερωτεύεσαι κι αγαπάς επιπόλαια, ασύστολα, ακατάπαυστα. Αυτή είναι η φύση σου, ό, τι κι αν κάνεις δεν ξεφεύγεις. Αυτή είσαι εσύ.
••••••••••••••••••••••••••••••••••••

"Με άλλαξες, μου έβγαλες τον καλύτερο εαυτό μου,τον οποίο δεν ήξερα ότι είχα. Πριν έρθεις εσύ περιτριγυριζόμουν από τόσο κόσμο κι όμως ήμουν τόσο μόνη. Πλέον έχω έναν άνθρωπο δικό μου, κάποιον να στηριχτώ" τα λόγια μου έβγαιναν με λιγμούς από τα χείλη μου.

"Κλαίρη φτάνει. Με κούρασε η όλη κατάσταση μαζί σου,με κούρασες εσύ. Λες πως άλλαξες, όμως εγώ βλέπω το ίδιο ανώριμο, κακομαθημένο κοριτσάκι που γνώρισα στην αρχή. Σε παρακαλώ, πήγαινε σπίτι σου" είπε και μου γύρισε την πλάτη.

"Εσύ είσαι το σπίτι μου γαμώτο!"φώναξα καθώς εκείνος απομακρυνόταν και ξέσπασα σε κλάματα. Ήταν πολύ αργά, έφυγε, τον έχασα. Τον έχασα για πάντα.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••

Please don't copy the story. Enjoy♥