Bana Sevilmeyi Öğret

Bana Sevilmeyi Öğret

  • WpView
    Reads 223
  • WpVote
    Votes 41
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 7, 2017
WpInfo
Fiction
Romance
"Şş.." dedim fısıltıyla. "Hı" dedi uykulu çıkan sesiyle. "Ben seni çok seviyorum be koca yürekli adam." Herzaman ki gibi cevap vermeyeceğini düşünüp kendimi uykunun kollarına bırakacakken bu sefer beni yanıltıp cevap verdi. "Ah be kadın benim sana olan hislerim bu kelimelerle anlatılamayacak kadar büyük." Sözleri kalbimin ritmini arttırırken, sağ gözümden usulca bi yaş aktı. Ne güzel sevmişti o öyle... Kışdan sonra gelen yaz gibi.. Şiddetle yağan yağmurdan sonra açan o eşsiz gökkuşağı gibi. **** Elinden sigarası düşmezdi, konuşmazdı da çok, siyahtan başka bi renk giymezdi de pek, çıkmazdı da o iğrenç kokan bardan sorsan birine kötü çocuk olma eylemleri derdi ama değildi elindeki sigarası içinde patlayan volkanların dumanlarıydı, suskunluğu içindeki savaştandı, içinde ölen aşk kırıntılarının yasını tutardı kendince siyah giyinerek çünkü başka bişey gelmezdi elinden, o bardan çıkmazdı çünkü onun gülüşlerini şahit olan son yerdi o lanet yer kendini o gülüşlere hapsetmek için bedenini hapsetmişti o bara.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • G�öz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines