Kal.

Gülümsereyek başımı Ona çevirdim, gözlerini kısmış gökyüzüne bakıyordu. Gece saat muhtemelen 03.51 civarıydı ve biz evimizin arka bahçesinde çimenlere uzanmış gökyüzünü seyrediyorduk. "Su?"
Başımı sol tarafa yatırdım ve bedenimi ona çevirdim. "Ben yanında yokkende her zaman güçlü kalacağına ve kendini koruyacağına söz verir misin?" Anlamamış bir şekilde ona bakmaya devam ettim, cevap ister gibi başını salladı. "Söz veriyorum. Ama sen hep yanımda kalacaksın." Gülümsedi ve beni kolunun altına çekti. Başımı boynuna gömdüm ve bana kendimi güvende hissettiren kokusunu içime çektim. "Her zaman yanında kalacağım."