Z podwórka na stadion

Z podwórka na stadion

  • WpView
    Reads 40
  • WpVote
    Mga Boto 5
  • WpPart
    Mga Parte 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Tue, Jan 3, 2017
WpInfo
Fanfic
Pewien chłopiec o imieniu Robert poszedł na boisko pograć w piłke z kolegami.Którzy go uważali za słapszego wsporcie muwili że niedostanie się do reprezentacj polski.Robert był smutny ponieważ koledzy wniego niewieżyli.Dlatego Robert codzienie przychodził na boisko i trenował i zdnia na dzień stawał się lepszy koledzy niewieżyli że Robert będzie taki dobry.Tego dnia Robert pierwszy raz grał z dorosłymi.Jak zwykle został wybrany jako ostatni po kilku minutach się to zmieniło ponieważ stszelił piękną bramke.Koledzy niewieżyli że Robert tak umnie grać w piłkę nożną pięć minut po bramce Robert znowu szczelił bramke.Po meczu koledzy i tak mówili że się niedostańe do reprezętacj polski.Ale Robert się nieprzejmował plotkami kolegów tylko donżył do celu tak mijały dni i lata aż wreszće przyszedł do Roberta list w liśće była napisana propozycja przyjęcia do reprezentacj.Pięć minut puźńei Robert zadzwonił do kolegów żeby przyszli na boisko.Gdy jóż wszyscy koledzy byli na boisku to Robert powiedział kolegą że do stał propozycje dostańa sie do reprezentacj polski koledzy się zdziwili że Robert dostał sie do reprezentacj.Następnego dnia Robert pokechał na stacje kolejową stamtąt poiechał do Polski.
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • teacher's pet | yoonmin
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Ninjago || My Lightbringer
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • JEDEN WERS || OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • CEO

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman