Manhid ang Crush ko
- Reads 23,221
- Votes 567
- Parts 5
Nakilala ko siya sa dati Kong paaralan nang ako ay sumali sa isang patimpalak. Siya ay isa rin sa mga kalahok ng nasabing patimpalak..
Nagsimula dun ang aming pagkakaibigan, nagkapalitan ng cellphone #, nagkatext at nagka chat sa facebook, subalit hanggang dun lang ang aming koneksyon sa isat isa.
Makalipas ang isang taon lumipat ako ng paaralan sapagkat nadestino ang aking daddy na pulis sa Manila.. At doon muli ko siyang nakita..
Sobra akong natuwa ng mga sandaling iyon.Napakasaya ko ng malaman Kong magiging schoolmate ko siya.. Mula noon palagi kaming nagkakasama tuwing tanghalian..
Lumipas ang ilang buwan at di ko maitatangging nahuhulog na ang loob ko sa kanya dahil sa kanyang angking bait at kagwapuhan.. CRUSH ko na nga siya at nageeffort akong mapansin niya kahit minsan.
Hanggang sa naisipan Kong umamin sa kanya ngunit nakita Kong may iba siyang kasama at ang masaklap hinalikan niya ang babaeng ito....
Iyon ang unang heartbreak na aking naranasan at ang daming tanong na lumutang sa aking isipan... May pag-asa pa ba ako sa kanya? Bakit diba niya naramdaman na gusto ko siya? Bakit MANHID ang crush ko? at ang dami pang bakit na tanging siya lang sana ang makakasagot .. Ngunit may iba na siya..
All Rights Reserved
#997
tagaloglovestory
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Season 1: Great Pretender
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!Complete
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
Huwag Ako Iba Na Lang
"Huwag ako, iba na lang." Ang mga salitang iyan ang narinig ni Borah galing mismo sa bibig ni Tyrsohn tatlong taon mula noong pinagtapat niya sa batang lalaki ang paghanga nito. Nasa Junior High School lamang sila noon nang makuha ng batang Tyrsohn ang atensyon ng batang si Deborah. "Ano Ter, naitext mo na ba yung kaklase nating nasa harapan palagi?" Pangungulit ng katabi ni Tyrsohn. Kung saan man nakuha ng kaklase ang numero ng kaklase niyang babae ay hindi niya alam. Mas lalong hindi niya alam kung bakit siya nagsasayang ng oras para makuha ang atensyon ng babaeng kaklase. Itinulak nito ang inuupuang armchair para magkaroon ng maliit na distansya silang dalawa. "Yung tahimik at walang ginawa kundi ang makinig sa boring nating guro?" Tanong niya at wala sa sariling napatingin sa dereksyon ng babaeng tinutukoy nilang dalawa. "Oo. Ano? Isang linggo?" Hamon nito. Pero binigyan lamang siya ng batang Tyrsohn ng nakakalokong ngiti. "Tatlong araw." Agad na sagot nito kaya naging rason iyon ng pagkamanghang tawa ng kausap na halatang bumilib sa walang pasubaling sagot niya.Complete
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Complete
Awaited Love (Love Series #2)
Axel Sebastian Torrealba | Nashi Alliyah Mendoza Kung may isang tao man akong sobrang pinahahalagahan at minamahal, iyon ay ang girlfriend ko. Binuo niya ang mundo ko. Siya ang nagbigay-kulay sa itim kong mundo. Nakakatawa mang isipin pero kapag nawala siya sa buhay ko, pakiramdam ko ay ikakamatay ko. Wala eh, mahal na mahal ko. Kaso hindi ko alam na magkakaroon pala ng katapusan ang ligaya ko sa kaniya. Siya mismo, binalik ang itim kong mundo. Winasak niya ang puso ko. Tinapos niya ang relasyon namin ng gano'n-gano'n lang. Nang hindi man lang ako pinaglaban kahit minsan. Pero kahit gano'n ay naghahabol ako sa kaniya. Alam kong nakakatanga pero mahal ko lang talaga. Maghihintay ako. Hindi ko iindahin ang sakit na binibigay niya. Dahil alam ko naman na mahal niya ako kahit hindi niya ako pinaglalaban. Sabi nga nila, True Love Waits. Kaya ito ako, hihintayin siya habang pinaglalaban ko rin siya. Kahit na... isang araw ay gusto ko na rin talagang sumuko na. Written by: CrushKoSiJ13 Date Started: 06.25.20 Date Finished: 07.18.20Complete
Everything that Falls gets Broken
Nasaktan ka, pagkalaunay masasaktan din siya. Vice versa lang ika nga. Ganun naman kasi yun eh, kung sino ang nahulog at hindi sinalo, siya yung talo. Kung sino pa yung nangwasak at nang agrabyado, sila pa yung panalo. Ang mahirap lang minsan, kung sino yung nanalo pwede ding bumagsak at matalo. Dalawang tao na nahulog at kapalit ay ang masaktan. A girl who use to be a kindhearted one sa lahat ng taong nakakasalamuha niya, but how can she control her feelings kung unang kita niya palang sa lalaking ito ay nabihag na ang puso niya? Ngunit, mapaglaro nga siguro ang tadhana at ang akala niyang totoong pag ibig ay laro lang pala. Nagpakatanga siya, nasaktan siya. Nagpakatanga ulit, nasaktan parin siya. Nagpakatanga ng paulit-ulit, nasaktan nanaman ulit kaya napagod na. Hindi na niya alam kung saan siya lulugar kaya siya ang kusang bumitaw para bigyan ng hangin ang puso niyang naghihingalo. A boy who use to hate people simula ng masaktan siya, it sounds so over reacting pero yun ang nararamdaman niya. But when this girl came, nag iba ang timpla niya. Tinangggap niya ang isang laro na alam niyang mananalo siya. Pero isang pagkakamali niya lang, nawala ang lahat at doon lang siya nagising, natauhang kailangan niya ang babaeng iyon. Hinanap niya pero hindi na kailanman nagpakita. Natalo siya. Ngunit paano kung bigla niya itong nakita pero hindi na ito katulad ng dati. Hindi na ito katulad ng dati na nagpakatanga sa kanya. Hindi na ito katulad ng dati na kilala siya. At lalong hindi na ito ang babaeng mahal na mahal siya. Would he give up? Or ipagpapatuloy niya ang paghahabol? Paano kung iba na ang mahal nito? May magagawa pa kaya siya para maibalik muli ang puso ng babaeng minsan na siyang minahal? Babalik kaya sila sa pagkahulog sa isa't isa? Yung tipong totoo na, walang masasaktan at sinasalo na ang bawat isa mula sa pagkahulog nila?Complete
My First Love Is My Secretary
It's been 6 years buhat nung huli ko syang makita. Ako nga pala si Lexa Gonzales 29 na ako ngayon. Graduation ng college, dapat masaya pero nalungkot ako. Crush ko sya since first day of school. Gwapo matangkad moreno at masasabing pang modelo artista ang dating. Siya si Luke Monteverde, magka batch lang kami. Pamilya daw nila ang may-ari ng paaralang pinasukan ko, samantalang isa akong scholar kaya lang nakapasok sa paaralang ito. Kaya ipinangako kung magtatapos ako ng pag-aaral para makaahon sa hirap. Napansin nya ako hundi naman sa pagmamaganda, may itsura din naman ako pero natatakot ako sa mayayaman, kahit kailan hindi lalapag ang bituin sa lupa. Paglalaruan lang nya ang damdamin ko. Malungkot pero tinibayan ko ang loob ko. Binigyan nya ako ng panahon hiningi nya ang sagot ko sa araw ng graduation. Pagkatapos ng graduation pinuntahan nya ako para hingin ang sagot ko. Gusto kung omoo kaso natatakot. Natatakot baka hindi sya totoo. Pero hindi ko lang sya gusto, mahal ko sya. Sa pag buka ng bibig ko bigla kung nakita ang best friend kong ako lang ang nakakakilala sa tunay nyang katauhan. Si Harold Perez. Isa syang beke pero walang nakakaalam kasi natatakot syang mabunyag ang tunay nyang pagkatao, kaya sekreto lang. Papalapit sya sa amin at nakangiti. Bigla ko na lang lumabas sa bibig ko ang katagang, " sorry Luke, may boyfriend na ako si Harold." Bigla syang yumuko. Nakita ko ang lungkot sa mga mata nya. Masakit, sobrang sakit pero babawiin ko ba? Bigla akong inakbayan ni Harold " beh, bakit bigla kang nawala hinahanap ka na nina tita at tito." Tumalikod sya at hindi na nagsalita. Gusto ko syang habulin at sabihin ang tunay kung nararamdaman, pero nanghihina ako, bigla na lang tumulo ang mga luha sa mga mata ko. Bumulong na lang ako sa hangin, "sana mahanap mo yong babaeng hindi duwag sumugal sa pagmamahal. Sana kung magkikita tayong muli masaya ka na, at hindi ko na makita yong mga matang parang dumurog sa puso mo." Yun ang huli naming pagkikita.......Complete
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Be Mine Forever (COMPLETE)
WARNING: This story May have mature content and some parts may not be suitable with young readers. I cannot assure you that you would not have encounter any typos and grammatical error in every chaper, so PLEASE READ AT YOUR OWN RISK. (RatedSPG18+)(Tag-Lish) PROLOGUE: Hindi ko alam Kung paano sisimulan ulit Ang buhay ko ngayon wala na Ang taong mahal ko. Paano mo nga naman kasi patatakbuhin Ang buhay mo kapag wala na 'yong taong dahilan Kung bakit mo gustong mabuhay dito sa mundo. Walang kasing SAKIT I Lost my LIFE... I lost my LOVE... I lost my EVERYTHING.... But suddenly, someone came into my life. He change my LIFE. HE MADE ALL MY PAIN INTO LOVE AGAIN. *** A/N: Enjoy reading guys! Don't forget to vote and to comment para naman May inspiration ako. Thankyouuuu! All the love <3 CLYNBLBComplete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!
More detailsContent Guidelines