You are my marionette

You are my marionette

  • WpView
    Reads 193
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Apr 4, 2017
WpInfo
Fanfic
Wielu spiera się ze sobą, że miłość jest równie rzadko spotykana w dzisiejszym świecie, co sprawiedliwość. Ta druga nie pozostawia złudzeń - tutaj nie ma dla niej miejsca. Co do miłości jednak, nieprzerwanie gdzieś sobie trwa; często tłumiona, niezauważana, odrzucona lub po prostu zakopana w ciemnościach i zakamarkach pamięci, których nie sposób otworzyć raz kolejny. Ale może to i lepiej? Dwa razy nie wchodzi się do tej samej rzeki. Ewentualnie można w niej zginąć, uparcie brnąć ku brzegowi, jednak z dziwnych przyczyn bez efektów. Utonąć, niczym nadzieja na lepsze jutro. Jednak czy zaspę poszarzałego śniegu, który przykrył resztki zdrowego rozsądku będą w stanie roztopić promyczki wiary? Cichy szept odbija się często echem w naszych uszach - coś istnieje w naszym życiu; dziwna niepewność i zawahanie. A gdzieś pomiędzy nimi, na półce przykrytej kurzem, z najbrzydszą i najskromniejszą z okładek, widnieje historia, która wyjaśni rolę miłości w codzienności. ~*~ Okładka autorstwa @allyspassion
All Rights Reserved
#257
zespół
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Ninjago || My Lightbringer
  • CEO
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • teacher's pet | yoonmin
  • JEDEN WERS || OKI
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines