Hugot kay Ina
- Reads 88
- Votes 0
- Parts 1
MatureOngoing
Last published Sat, Jan 7, 2017
Anak: Nay? (Nakaharap sa libro)
Nanay: Yes anak? (Habang Nagtutupi)
Anak: Buti pa po kayo isang tawag lang sumasagot na po kayo samantalang siya text o tawag hindi man lang niya masagot minsan kinkansel pa niya.
Nanay: (Napataas ang Kilay) Bakit kayo ba?
Anak: Oo nga pala, hindi nga pala kami para manumbat sakanya, wala nga pala akong karapatan magreklamo.
Nanay: Mag aral ka na nga lang (Medyo inis na)
Anak: Oo nay,
Nanay: Buti naman.
Anak: Pinag aaralan ko naman na siyang kalimutan, pero ang hirap parin.
Nanay: HAYOP KANG BATA KA HINDI KA PA BA TITIGIL SA KAKAHUGOT MO? BAKA GUSTO MO IPAKAIN KO NG BUO YANG LIBRONG HAWAK MO NANG DUMUBLE YANG SAKIT NA NARARAMDAMAN MO, KE-BATA BATA EH!NI HINDI MO PA NGA ALAM MAGTUPI NG MGA DAMIT MO O GUSTO MO IKAW ANG TUPIIN KO!!!
Anak: Sabi ko nga Nay mag aaral na lang ako, magbabasa na lang ako ng libro hindi na po kita iistorbohin.
Nanay: Yan ang pagbutihin mo! Tama yan
Anak: Pinagbuti ko naman ewan ko ba kung bakit binalewala lang niya :'(
Nanay: Isa pa! Makikita mo! Ibabato ko sayo tong hanger na hawak ko ee
(HAHAHAHAHAH)
Ps. Trip lang yan
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Untamed Butterfly (Completed)
Untamed Butterfly "The number you have dialed is either unattended, or out of coverage area, please try your call later.." "Stop the nonsense Sapphire. Why are you not here in the office? I need coffee now." Wow. Akala mo kung magsalita siya, walang nangyaring gyera sa aming dalawa kagabi? "Toot..toot..toot.." exaggerated kong sabi. Kung pwede ko lang talagang i end ang tawag niya ay ginawa ko na. "Sapphire! If you don't come right now, I swear, I'll go there and drag your lazy ass over here!" Pinagbabantaan niya ba ako? Ang yabang talaga ng mokong na to. "Akala ko ba naiirita ka na sakin? Kasi careless ako, kasi clumsy ako, kasi maingay ako? Ha?" gigil kong tanong. Totoo naman, kagabi lang pinagtabuyan niya ko. "You owe me-" advance ako mag isip kaya agad ko ng pinutol ang ano pamang sasabihin niya. Alam ko naman na wala akong ibang pagpipilian kundi ang manatili sa kompanya niya. "Okay!okay! Coming!coming!" halos ay madurog na yata ang labi ko sa pagkakagat ko, dahil sa matinding asar. Kung may choice lang sana ako. Kung meron lang sana. Sapphire Adriano. Mula sa simple at payak na pamilya. Clumsy. Makulit. Maingay. Pangarap niyang makapasok sa isang Fashion Company sa kahit na anong posisyon. Kaya naman ng tawagan siya ng isa sa mga sikat na kumpanya ay hindi niya ito pinalagpas at agad na tinanggap ang posisyon bilang all around PA. Giovanni DeAntonio. Strikto. Perfectionist. Intimidating. CEO ng DeAntonio Fashion Concepts. Namamayagpag ang pangalan nito sa larangan ng Fashion Industry. Ngunit sa kabila ng kasikatan at karangyaan ay salungat ito sa buhay na gusto ng binata. Paano pakikisamahan ng dalawa ang isa't isa? Gayong hindi maaaring magsama ang tubig at apoy? Paano kung may isang pangyayaring magbubuklod sa kanila, at hindi na maaring kalasan pa?Complete
Tagu-taguan
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriterComplete![WRITERS AFFLICTION [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/232119988-256-k192050.jpg)
WRITERS AFFLICTION [COMPLETED]
Hindi madaling maging manunulat. Bago mo maranasang umangat at bago mabasa ang iyong aklat, kaakibat nito ang sakit at hirap. Iba-iba ang pwede mong maging mambabasa. Nandiyan ang mga tahimik na binabasa ang iyong gawa, may mga mambabasang pinapakita sayo ang kanilang suporta, may mga napadaan lang, may mga tumitingin lang kung maganda ba, may mga mambabasang kontento na sa may-akdang di gaanong kilala at gawa niyang di gaanong marami ang bumabasa. Pero di mo miwasang magkaroon ng mambabasang mapapatanong ka na "okay naman ah, bakit kinukutya nila?", "may mali ba sa sinulat ko, bakit mas may alam pa sila keysa sa may akda nito?", "pareho ba?, bakit kinokompara nila?". Maliit na bagay lang naman pero nakakawalang gana pakinggan. Yung malilito ka kung magpapatuloy ka ba. Yung makukwestyon mo ang imahenasyon mo na kung minsan pagdududahan mo pa sarili mo. Nakakawalang gana. Nakakapangduda.Complete
The Girl Behind Miracle (COMPLETED)
BLURB: Eingel was having trouble with her life. Nag-resign siya sa trabaho para magsulat. She knew it was a crazy idea pero wala nang nakapigil sa kanya. Unfortunately, hindi umaayon sa kanya ang panahon. She always ends up being rejected. At sa 'di inaasahang pagkakataon kung kailan 'di siya nakapagsuklay at 'di siya prepared ay saka naman sila muling nagkita ng iniiwasan niyang dating love interest na si Marion. "Eingel, it's nice to see you here. What's up?" nakangiting tanong nito. His voice was still enchanting like before. And seeing him that close allowed her to see how handsome he had become after several years. "H-Ha?" "Hindi mo na ako natatandaan? It's me, Marion Jhon Chavez your college-" "Oh, yeah, it's you!" Napangiwi siya. He then flashed his sinfully gorgeous breathtaking smile. "Yeah, it's me." "Yes, it's you. It's really you. Oh, nice to see you, babu!"Complete
Pag-aari Ako ng CEO (Whole story found on Goodnovel)
"Once you sign the paper, you are already bound by him. There's no escape only death." After Lorelay learned the truth, she decided to leave Mr. Shein without letting him know the babies on her womb. Nabuo ang galit sa puso niya pagkatapos niyang malaman ang kaugnayan ng asawa niya sa pumatay sa kaniyang itay noon. So she needs time to heal and needs time to reflect. After she spent her last night with her husband, she decided to leave without leaving any traces behind. Because of her disappearance, maraming pagsubok ang dumaan sa kanila. Many third parties involve na naging daan kung bakit napagdesisyunan ni Lorelay na huwag ng bumalik sa asawa. After 5 years, Lorelay is back. With the lawyer in front, she signed the contract stating that she'll be Mr. Shein's assistant kapalit ang isang milyon. Lorelay knew that the contract is not on her favor. She knew what will gonna happened to her while staring at Mr. Shein's cold eyes. Gone with the loving husband. Gone with the caring husband. All she can see now is the ruthless, and cold-hearted CEO. 'Para sa mga anak ko at kay auntie Lorena, lahat ay gagawin ko.' Ang sinasabi ni Lorelay sa isipan niya habang tinatahak ang daan papunta sa asawa niyang minsan na niyang nilayasan. She's back in his husband's embrace, knowing that she'll taste his wrath for leaving him 5 years ago.Complete
LET THE STORY END
"I have a story there was a boy with a bad attitude but when she meet a simple girl when they first meet they got in trouble not once but many's !!after a long days weeks months fighting the boy was falling inlove to the simple girl but he so scared to say it!!but the girl get an accident and she forget the boy but the boy didn't surrender and make a way to knowing him again ----- Napa balikwas ako sa yakap at tinignan ko siya !!! "Bat ka huminto!!"wika ko !!napa tingen siya sa kalawakan nakita ko sa bandang gilid ng mata niya ay may namumuong luha at dahan dahang dumaloy ito...napa buntong hininga nalang ito "The boy tried his best !!and make again a memories with a girl and the girl accept it!!the boy change and turned to a good and careng boy to her girl------------ Napa tingala ako sa kalangitan gaya niya "Pwide ba ako ang mag tatapos ng kwento!!"wika ko at tumingen sa kanya na naka tingen din sakin Tumangu siya "Day before yesterday they get into a place and make a happy memories and---"napa tigil ako sa pag sasalita ng makita kong Panay bagsak ang luha ni haru sa kanyang mga mata ! "At----at---"hindi ko madugtongan ang kwento bakit!!niyakap niya ako ng mahigpit subrang higpit "Shhhh!! let the story end "bulong nito dahan dahan naman akong tumango !!Complete
His Real Identity (First Written Series #1)
First Written Series #1 (COMPLETED) Nakatitig ako ngayon sa lalaking dalawang araw ng walang malay, tila itong isang anghel mayroong maputing balat na tila hindi nasisinagan ng araw, may itim at medyo kahabaang buhok na nagtatakip sa noo nito, may mahabang pilik mata, matangos na ilong at may kulay rosas na labi. Sumimangot ako dahil napakaperpekto ng mukha at may matipunong katawan ang lalaki. Kung hindi lamang sa laki ng katawan nito ay iisip kung ito'y lampa dahil sa ito ay maputi at tila hindi man lang nasisinagan ng araw. Nakaramdam ako ng inggit para sa aking sarili kung ito ay may makinis na mukha ang akin naman ay hindi gaano, hindi din gaanong matangos ang aking ilong at ang aking kulay ay kayumanggi dahil araw-araw na nasisinagan ng araw. Mukha siyang anghel na nahulog sa langit, mas lalo ko pang inilapit ang aking mukha para matitigan ito ng maigi dahan-dahang nagmulat ang mga mata nito at tila naakit ako sa mga mata nito na kulay asul. °°°°° "This is my first time na nakakain nito" "T-talaga ba? ma-masarap diba" "Yeah masarap lalo na't labi mo ang unang gumamit nitong kutsara" °°°°° "I really really like you" "G-gusto mo ako?" "Yeah and I badly want you" "I want to court you" "P-paano kung ayaw k-ko?" "Hindi ako tumatanggap ng hindi" "Simula ngayon manliligaw muna ako and I will make sure that you'll be mine"Complete
"SECRET AGENT L❤VE
Agd ko nman sya tinadyak sa tyan!. Pero bakailag sya!.kinuha nyang buhok ko at dinaganan ako. Napahiga nalang ako!.sa ginawa nya. Tapos pinalo nya ako ng baril.sa.ulo!.hindi ko alam ang gaawin ko miyak iyak nalang ako ako!.ng tinutok nya sakin ang baril. Anung gaawin ko.? Napapikit nalang ako sa tako t at hinintay ang balang tatama sakin. "BANG.." Napamulat ako na maramdaman kong may dumagan sakin. Nakita ko yung babae na maytama sa likod. Agad ko syang tinulak. Teka buhay ako. Paanong? Tinignan ko ung paligid pero wala. Wala wala ng kahit isang tao sa loob!. Kung sinuman yun nag papasalamat ako "Teka yung bumba". Pag kasabi ko nun agag akong tumakbo palabas!. 3 2 1 BOSSHHH!. Agad aking napadapa dahil sa lakas ng impak!. Buti nalang nakayuko ako!. Pagkatapos ng pagsabog akogad akong tumayo at sumakay sa kotse. Pupuntahan ko muna.si Tito at si Gaile ************ Third Person POV. Mga walang utak.tsk. buti nalang napigilan ko yung babaeng yun kunghindi . Malamang sa malamaComplete
CALL WAITING
Nung lumipat kami ng bahay lagi akong nacu-curios dun sa telepono na nasa kwart ko. Hanggang sa pinindot ko tapos may nag salita. Lalake ang boses. BOY: Anne come back to me please. Hala Anne? Nice.Kapangalan ko. BOY: Hindi mo ba alam na hirap na hirap na ko dito. Hindi ko alam kung anong sumapi sakin at sinagot ko siya.. Sa pamamagitan ng sulat.. Nag susulat ako sa mga sticky notes at dinidikit ko sa isang secret room. BOY: Sana okay ka lang kasi ako hindi eh. Please Anne makinig ka sakin. *sulat* 'Makinig? Di nga kita kilala haha!" BOY: Babe please call me. I'm waiting. *sulat* 'Corny ng tawagan niyo. Babe? Baboy ba kayo? Tsaka wala na si Anne dito. Ibang Anne na to Version mas maganda haha.' *knock knock* "Anak?" Dali dali kong ni-lock ang secret room. "Po?" "Lagi kang nakakulong diyan. Gumala ka kaya muna. Mag ikot ikot ka." "Eh sige na nga po" Wow. Relaxing pala dito.. Pag lalakad ko may nabunggo ako na gwapo. "Tch! Watch it!" May kaboses sya!Complete
Devyn Louise Lefevre: The CEO's Wife - GirlxGirl
"Marry my daughter or I will kill you." pagbabanta ng matipunong lalaki na may hawak na baril habang nakatutok sa makinis kong noo. Napapitlag ako sa takot at kaba na pakiramdam ko nasa isang paglilitis ako at inuumpisahang isalang na para bang maling sagot lang ay katapusan ko na. Napatingin ako sa aking Boss na wala man lang kabuhay-buhay ang kaniyang mukha at para bang bagot na bagot ito sa kanyang buhay. Isa lamang akong hamak na bagong secretary wala pa nga akong isang buwan sa company niya pero heto ---- na rape na ako, nakuha na nito ang katawan ko pero mukhang ako pa ang talo at nag agrabyado. Bakit kasi nagpakalasing itong magandang boss ko na lahing tigre at hindi sa tiyan niya nilagay ang alak kundi sa ulo? "Babae, sumagot ka paninindigan mo va ang anak ko o ngayon pa lang magpahanda na ako ng libingan mo.?" pagkara'ay tanong niya na tila nadagdagan ang inis sa mukha nito. Alam ko na kung saan nagmana ang boss kong tigre. "Oo na po, paninindigan ko si Tigre este ang anak niyo." I can't imagine how it's goin' to be after. Bakit kasi nagpadala ako sa monay niya - ArabelleComplete
Untamed Butterfly "The number you have dialed is either unattended, or out of coverage area, please try your call later.." "Stop the nonsense Sapphire. Why are you not here in the office? I need coffee now." Wow. Akala mo kung magsalita siya, walang nangyaring gyera sa aming dalawa kagabi? "Toot..toot..toot.." exaggerated kong sabi. Kung pwede ko lang talagang i end ang tawag niya ay ginawa ko na. "Sapphire! If you don't come right now, I swear, I'll go there and drag your lazy ass over here!" Pinagbabantaan niya ba ako? Ang yabang talaga ng mokong na to. "Akala ko ba naiirita ka na sakin? Kasi careless ako, kasi clumsy ako, kasi maingay ako? Ha?" gigil kong tanong. Totoo naman, kagabi lang pinagtabuyan niya ko. "You owe me-" advance ako mag isip kaya agad ko ng pinutol ang ano pamang sasabihin niya. Alam ko naman na wala akong ibang pagpipilian kundi ang manatili sa kompanya niya. "Okay!okay! Coming!coming!" halos ay madurog na yata ang labi ko sa pagkakagat ko, dahil sa matinding asar. Kung may choice lang sana ako. Kung meron lang sana. Sapphire Adriano. Mula sa simple at payak na pamilya. Clumsy. Makulit. Maingay. Pangarap niyang makapasok sa isang Fashion Company sa kahit na anong posisyon. Kaya naman ng tawagan siya ng isa sa mga sikat na kumpanya ay hindi niya ito pinalagpas at agad na tinanggap ang posisyon bilang all around PA. Giovanni DeAntonio. Strikto. Perfectionist. Intimidating. CEO ng DeAntonio Fashion Concepts. Namamayagpag ang pangalan nito sa larangan ng Fashion Industry. Ngunit sa kabila ng kasikatan at karangyaan ay salungat ito sa buhay na gusto ng binata. Paano pakikisamahan ng dalawa ang isa't isa? Gayong hindi maaaring magsama ang tubig at apoy? Paano kung may isang pangyayaring magbubuklod sa kanila, at hindi na maaring kalasan pa?
More detailsContent Guidelines