Düş Perdesi

Düş Perdesi

  • WpView
    Reads 137
  • WpVote
    Votes 30
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jan 11, 2017
"Bir varmış bir yokmuş" diye başlamıştı genç tanrıça. Fakat itiraz etmişti küçük kız. "Her masal böyle başlıyor!" Bunun üzerine gülümseyerek tekrardan başlamıştı masalı anlatmaya. "Bir rüya varmış bir gerçek yok olmuş. Gerçekler rüyalara kapı açmış. Ve o iki seçilmiş, gerçeklerin ardındaki bu kapıda kaybolmuş." Düşlerin tanrıçası Amets, doğadan bir kapı yaratmıştı düşlere açılan. Ve iki insan seçmişti bu kapıyı korumakla yükümlü olan. Şimdi bir çocuk düşünün çok fazla arkadaşı olmayan. Sakin ama meraklı. 17 yaşında sıradan bir genç. Fakat göründüğü kadar sıradan değil. Bir gece rüyasında gördüğü rüyayı ya her gece, farklı mekanlarda aynı şekilde görmeye başlarsa? Peki ya bir gün kendini rüyasında bulursa?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines