Cemre'nin Destan'ı

Cemre'nin Destan'ı

  • WpView
    LECTURAS 311
  • WpVote
    Votos 40
  • WpPart
    Partes 6
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación vie, ene 20, 2017
WpInfo
Ficción
Romance
'İmkansızım ben be Sonsuzum..' 'Olsun bende zaten imkansıza aşığım...' ............................................................................................................................................................. ''Vazgeçmişti benden bir senelik anılar neredeydi ki şimdi? Hayatta tutunabileceğim tek dal kendisi olduğunu bilirken şimdi, Yoktu... Fakat ben kolay kolay vazgeçmezdim ondan! Bu hikaye daha yeni başlıyor.'' ............................................................................................................................................................. 17 yaşında ailesi varla yok arasında , asıl ailesi arkadaşları ve sevdiği adam olan bir genç kız ve sevdiği adam için 'İmkansız Bir Destan'a Umut Dolu Bir Başlangıç' yaparken yaşadıklarını acısıyla tatlısıyla ve heyecanıyla anlatıyor... Her türlü duyguyu hissetmenizi sağlayacak bu hikayeye bir göz atın derim ;) :)
Todos los derechos reservados
#293
argo
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido