HAKİKAT

"İGORRR nelerdesin oğlum!!!" neler gittin ki şimdi sadece tuvaletini yapmak için arabadan indimişti. Gözümün önünde birden tuvaletini yarıda kesip doğruluk kulaklarını hava dikti. Bir şeylerin ters gittiğini anlayana kadar koşarak ormanlık alana dalmıştı bile. Tabi ben de öyle durmadım. arabadan indiğim gibi arkasından koştum. Sesimin yetiği kadar bağırdım adını haykırdım hiç bir yerde yoktu. Bu karanlıkta ormana giderek igor delirmiş olmalıydı. Nasıl olurdu da bana söylemeden kaçardı. Ağaçların aralarından geçerken bir ulama sesi duydum. Sesin geldiği yere doğru koştum. Çalıların ardından düzlük bir araziye çıktım. Nefes nefese kalmıştım. Lanet olsun nerdeydi.

"İGORRRRR" avazım çıktığı kadar bağırıyordum. bu ıssız derde sesim yankılandı. Bir ses duyabilmek için dinledim. Tam umdumu kesmişken bir çatırtı duydum. O tarafa doğru döndüm. Çalıların arasında biri vardı. Ah o çalılara takılmıştı. Derin bir nefes çektim. Sonunda onu bulmuştum. Bu puslu gecede çalılara doğru bir adım attım.
"oğlu.." daha lafımı tamamlayamadan hırlayan bir insan çıktı. Siktir. bana doğrumu geliyordu. Ah bu karanlık gecede tek başımaydım uzun boylu cılız adamda avına yaklaşan bir aslan gibi üstüme doğru geliyordu. Kaçmalıydım ama nereye gidecektim. Ben ayaklarıma komut verene kadar adam yanımda bitti. Hırıltılar eşliğinde kafasını benim hizma getirdi. Nefesini duyar olmuştum. O hayır adam beni resmen kokluyordu. Neden peki. Korkudan gözlerimi kocaman açmıştım. Dudaklarım ise kıpırdamıyordu. Sonum gelmişti. Belkide bana tecavüz edip öyle öldürcekti. Belki cesedimi bulamıyacaklardı bile. Babanım yanına gitmek istiyordum ama bu kadar çabuk olacağını tahmin etmemiştim. Bir yerden ani bir ses gelmişti. Bir şimşek sesimiydi. Hayır bu bir silah sesiydi...