hayatımdaki engel

Ben o zaman 10 yaşımdaydım anmem işe başlamıştı,ben sokakta perişan kimse benle ilgilenmiyordu akşamları eve geç gelsemde kimsenin umrunda degildim ama ben ayakta durmak için elimden geleni yapıyordum annem calistigi için okula gidemiyordum kimse okul gitmem icin hiç virşey yapamiyordu ben ama diyordumki eger evlenirsem cocuklarimi okutcam karımı calistirmicam diyordum aradan yıllar yıllar gecti ben o zaman da 18 yaşıma girmiştim bir işte çalışıyordum paramı biriktirip odam da saklıyordum işe gitmek için uyudum ama okula gec kalmistim acale acale evden çıktım evi kilitlemeyi unutmuştum eve misafir gelip odamdaki parayı gorunce alıp kaçmıştı eve geldigimde param yerinde yoktu ve o zaman anlamıştım ki ve evde kavga cıkarmıştım evin kapısını sert bir sekilde kapatip gitmiştim evden yağmur yağıyordu sırık sıklam olmuştum ve hayatta duramayıp inşaatın ustune çıkıp kendini aşağıya atıp intahar etmişti kendisini ve bu hayattan kurtulmuştu