Unreachable You

Unreachable You

  • WpView
    Reads 14,890
  • WpVote
    Votes 161
  • WpPart
    Parts 31
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jul 7, 2014
WpInfo
Fiction
Romance
Sino nga ba naman ako para mapansin mo? Mahirap pero kelangan tanggapin. Hanggang tingin lang ako. Ni hindi ko nga alam kung nageexist ba ako sa mundo mo o kahit nga masagap ng radar mo ang isang katulad ko, okay na ako dun. Right, it's impossible to reach you. May pagasa pa kayang magbago ang takbo ng tadhana? Isang 21st century na nerd, isang gwapong bakla, isang magandang tomboy, isang romantikong musikero, isang palangiting poste at isang happy go lucky na crush ng bayan. Hindi ko alam kung paano kami nagkasundo-sundo. Basta bigla nalang nangyari. It's magical. May tawanan, iyakan, tampuhan at mga paglalantad na hindi inaasahan. Laging may ganyan sa pagkakaibigan. It's a story to be told. Barkada story, their love story, my love story, our love story ♥
All Rights Reserved
#243
barkada
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
  • Fated to Love You (My Ilocana Girl)
  • HOY CRUSH! CRUSHBACK!
  • Take Your Time (GxG)
  • Ten Ways To Heal Your Broken Puso
  • THE PSYCHO STALKER IS MY LOVER (Under Revision)
  • Sweetest Mistake
  • Is Crush Remains as Crush? [A Short Story]
  • Bawat Sandali (Completed)

Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.

More details
WpActionLinkContent Guidelines