Back Off! He's Mine! (On Going)

Back Off! He's Mine! (On Going)

  • WpView
    LECTURAS 1,131
  • WpVote
    Votos 41
  • WpPart
    Partes 8
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación lun, dic 2, 2013
Si Snow White kumain lang ng mansanas may love life na. Eh ako? Nilamon ko na lahat ng pwedeng lamunin, wala pa rin. Si Sleeping Beauty natulog lang tapos pagkagising may prince charming na. Samantalang ako, araw-araw akong sinisigawan ng nanay ko dahil imbyernang-imbyerna na siya sa akin dahil palagi na lang akong tulog. Buti pa si Cinderella naiwan lang sapatos may happy ever after na. Nasira na lahat ng sapatos ko, isama mo na rin sapatos ng mga kapatid ko, nganga pa rin. Buti pa sila may "happily ever after". Totoo ba talaga yun? Bakit di ko yata ramdam. Para lang ba yun sa mga piling tao? Ang daya. I am Alison Julie Morisette, 16 years old, a third year highschool student of Maxwell High. 5'7, who is truly, madly, deeply in love with Jullian Castrophe Primitivo and THIS is my story.
Todos los derechos reservados
#6
off
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • Loving Rose (Completed)
  • rings and vows (Completed) (Boyxboy)
  • Payment of Debt [COMPLETED]
  • Upon Meeting again
  • I'm Over You (COMPLETED) #TLA2018 #TIPA2018 #PHTimes2019
  • 11 Days With My Ex
  • Frog Princess: Ang Heartthrob at ang Pangit [ C O M P L E T E D ]
  • Never Be Alone (EDITING)
  • Morning Star

TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido