We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Sessizliğin Hükmü

Sessizliğin Hükmü

  • WpView
    Reads 75
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jan 25, 2017
WpInfo
Non-Fiction
### Adam, içinde oturduğu siyah Bentley'inden yine gecenin bu geç saatinde evinden çıkan çocuğu izliyordu. Çocuğun altında eski, bol bir kot vardı. Hemen üstüneyse şu pazarlardaki beş veya on liralık çakma baskılı tişörtlerinden birini giymişti. Adam gözlerini kıstı. Çocuğun çıplak kollarına odaklanan bakışları, yavaşça yüzüne doğru kaydı. Morarmıştı kolu. Yüzündeki el izi ise çocuğun bembeyaz teninde berbat bir şekil bırakmıştı. Geçen gün babasından yediği tokat meyvesini veriyordu anlaşılan. Adam yavaşça gözlerini kapattı. Derin bir nefes verip tekrar çocuğa çevirdi bakışlarını. Çocuk, kızarmış parmak uçlarını tahta kapının kilidine uzatmaktaydı. Dudağı ve burnu da kızarmıştı. Her gece olduğu gibi yine ağlamış olmalıydı çocuk. Adam, çocuğun usulca kapıyı kapatıp kilitleyişini izledi. Havanın çoktan kararmasına rağmen hava pek soğuk değildi. Şu yaz akşamları cidden hoş oluyordu. Havadaki tek şey tatlı bir esintiydi, o kadar. Ve adam, sessizce çocuğun narince dalgalanan siyah saçlarına daldı... Aynı siyahlıktaki gözleri yorgunluktan hafifçe çökmüştü çocuğun. Adam yavaşça elini kaldırdı ve sürücüye işaret verdi. Çocuk, sokak lambasının cılız ışığında usulca yanından geçen son model Bentley'i umursamamıştı bile. Sessizce sokağın başında gözden kayboldu. ###
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines