Amor de colectivo

Amor de colectivo

  • WpView
    OKUNANLAR 4
  • WpVote
    Oylar 1
  • WpPart
    Bölümler 1
WpMetadataReadDevam ediyor
WpMetadataNoticeSon yayınlanan Cum, Oca 20, 2017
WpInfo
Şiir
Nunca sabré si fue obra del destino encontrarte, fue despues de la primavera cuando decidiste buscarme, anteriormente ya me habias visto subir a ese colectivo, parecia que el tiempo no pasaba la primera vez que nos vimos. Me acuerdo que no parabas de prender cigarrillos, me hablabas de politica, trabajo y libros facilmente me perdia en tus palabras, casi como un niño me pasaban tantas cosas por la cabeza, que es hasta dificil escribirlo. Ni siquiera se como te tengo hoy aca conmigo, fueron tantas cosas juntas, tan rapido, tan lindo, fuiste el principio de un eterno delirio fuiste el fin, de mil noches de hastio. Como es que habia pasado tanto tiempo sin escuchar tu risa, tus pasos al caminar, la forma en la que me miras Como es que habia estado todo este tiempo tan ciega pensando que lo que tenia antes era amor ahora siento que lo tengo todo! tu voz, tus suspiros, tu corazon. Y que importa si el futuro nos separe, hoy te tengo aca conmigo y es lo unico que vale, estar a tu lado, sin que importe nada más, ir juntos de la mano, y nunca mirar atrás. ♥
Tüm hakları saklıdır
#58
colectivo
WpChevronRight
En büyük hikaye anlatıcılığı topluluğuna katılınKişiselleştirilmiş hikaye önerileri alın, favorilerinizi kütüphanenize kaydedin ve topluluğunuzu büyütmek için yorum yapın ve oy verin.
Illustration

Ayrıca sevebilecekleriniz

  • Destino Equivocado
  • Excusa Perfecta
  • The Stars Guide Me To You  | +18 | Libro 2
  • Cuando Amé Y Fallé
  • R e h a b // R e v e l a c i ó n.
  • Esperanza perdida
  • El verdadero amor lo encontré en tus brazos✔
  • ¿Perdonarte? jamás
  • A Sky Full Of Stars | +18 | Libro 1
  • You saved Me.

Llegue a la conclusión de que morir es simplemente fácil la parte difícil es ver como las personas que tanto amas mueren , como se van debilitando en vida , como los pétalos de una flor hasta marchitarse , hasta que dan su ultimo aliento y se vuelven nada , hasta que se convierten solo en carne y hueso , hasta que ya no son nada en absoluto , solamente son espíritus libres que incluso a veces aparecen como recuerdos vagos en las mentes de sus familiares , parientes e incluso amigos , pero son como los fuegos artificiales , destellazos que tan pronto como llegaron es tan pronto como se van , por mas que intentes retenerlos va a ser mas doloroso verlos retirarse , muchos dicen que lo mejor es dejarlos ir y no seguirse atormentando con su recuerdo , otros dicen que lo mejor es recordarlos siempre para sentirlos presentes en tu mente y en tu corazón , y también están los pocos que se atreven a decir no lo recuerdes todo el tiempo pero deja que su memoria perviva hasta que te sientas bien contigo mismo y puedas dejarlo ir , y yo creo que la decisión mas acertada es al ultima , pero por mas que los recuerdes que lo anheles , llores e incluso grites nunca regresaran , y siempre te harás las mismas dos preguntas todo el tiempo: ¿porque a mi? o ¿porque yo? pero nunca habrá respuesta alguna , y algunas veces miraras al cielo y preguntarás: ¿porque me toco este destino a mi? pero no habrá respuesta , solamente todo esto significa un: DESTINO INJUSTIFICADO .

Daha fazla bilgi
WpActionLinkİçerik Rehberi