Szepty Gwiazd || L.H ||

Szepty Gwiazd || L.H ||

  • WpView
    Reads 265
  • WpVote
    Votes 37
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Mar 27, 2017
" - Słyszeć głosy to jak zabawa w berka. Raz jesteś szybszy. Jednak kiedy opadasz z sił, twoje demony cię opętują. Nie możesz myśleć rozsądnie. W twojej głowie panuje istne pole walki. Głosy cię wyzywają, popychają do robienia rzeczy, które widziałeś tylko w dobrych filmach kryminalnych, czy najstraszniejszych horrorach. Nie słyszysz już siebie. Twój głos ginie w szumie złych myśli. Nie wiesz już co jest słuszne, a co nie. Chcesz się ich pozbyć. Szarpiesz się, krzyczysz, płaczesz. Próbujesz się uwolnić spod ich uchwytów, które wciągają cię w mrok. Kiedy już jesteś bliski wyczerpania, one tak po prostu - odchodzą i zostawiają cię z mętlikiem w głowie. - Boże, Love - sapię, nie dowierzając. Dziewczyna spogląda na mnie ze smutkiem. - Brzmisz tak, jakbyś ... to przeżyła - stwierdzam cicho. Myśl o tym, że mogłaby tak cierpieć mnie przeraża. - Luke ... Ja słyszę głosy. Ja gram w berka. Ja ... z nimi przegrywam." ⚠ To dzieło to wytwór mojej chorej wyobraźni, która jak na razie ma się dobrze. Zabraniam kopiowania książki. Jednak jeżeli zauważysz, iż ktoś zbyt mocno się nią zainspirował niezwłocznie mi o tym powiedz ⚠
All Rights Reserved
#4
shizofrenia
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • JEDEN WERS || OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Ninjago || My Lightbringer
  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • [T] Carpathian | Dramione
  • teacher's pet | yoonmin
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • CEO

Była dla niego ciszą w świecie, który od dawna nie potrafił już zwolnić. Kimś, kogo znał od lat, a mimo to dopiero jedno spojrzenie i kilka wyśpiewanych wersów sprawiły, że zaczął dostrzegać ją naprawdę. On z kolei był dla niej historią, której nigdy nie planowała napisać, a jednak z każdą kolejną stroną coraz trudniej było jej odłożyć ją na półkę. Nie był człowiekiem, którego łatwo było zrozumieć. Nosił w sobie zbyt wiele przemilczeń i zbyt wiele prawd ukrytych między słowami piosenek. Ona wierzyła, że pod całym tym hałasem istnieje ktoś, kto potrafi kochać równie szczerze, jak obiecuje. Nie wiedziała jeszcze, że niektóre serca pękają nie z braku miłości, lecz pod ciężarem kłamstw, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. „- Przecież ty chciałeś mieć tylko kogoś z kim mógłbyś grać na scenie. - wyszeptałam. - Nie mam racji?"

More details
WpActionLinkContent Guidelines