Papatya Kokulu Kadın

Papatya Kokulu Kadın

  • WpView
    Leituras 24
  • WpVote
    Votos 2
  • WpPart
    Capítulos 1
WpMetadataReadMaduroEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização qua, fev 1, 2017
WpInfo
Não Ficção
O çok güzeldi. Kusursuz. Masum. Acılarına inat harika bir gülüşü vardı. Kokusu. Kokusu bağımlılık yapıyordu. O papatya gibi kokuyordu. Onunla tek ortak noktamız küçük yaşta,ailemizin gözümüzün önünde öldürülmesiydi. Ben hayattan koparken,o daha çok bağlanmıştı hayata. Ben ailemi kaybetmeden önce iyi bir çocuktum. Onlar gidince hayattan kopmuştum. Ailemi öldürenleri,öldürerek rahatlayabileceğimi düşünmüştüm. Ama aksine her gece daha fazla vicdan azabıyla kavruluyordum. Onu tanıdıktan sonra değiştim. İyileştim. Yaralarımı sardı. Onun gizli yaralarını bulup ben sardım. Şimdi onsuz olamazdım. Onu kaybedemezdim. Çünkü o benim umudum,hayata tutunma sebebimdi. Tüm hakları 'hayallerim' adlı çekmecedeki,mavi kaplı defterin son sayfasında saklıdır. 24.01.2017
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo