hanggang kailan? (Unedited)

hanggang kailan? (Unedited)

  • WpView
    Reads 490
  • WpVote
    Votes 31
  • WpPart
    Parts 20
WpMetadataReadOngoing1h 47m
WpMetadataNoticeLast published Fri, Feb 17, 2017
"bakit? Hindi naman kami ah" biglang sabi ni Agueva. "Pero bakit ganyan yung pinapakita mo sa kanya? Iba kasi eh. Kita ko sa dalawang mga mata ko kung paano mo siya paasahin!" sigaw naman ni Mariella. Ngayong gabing ito ay dalawang beses na kaming nagsayaw. Nagsayaw ng walang kagana gana.... sayaw na sapilitan sa aming saloobin. "ok na. Ayoko na." lumayo na siya at inenjoy na ang gabing ito. Habang ako, nakaupo rito. Walang emosyon. Akala ko kasi ako lang. Hanggang kailan ba ko magpapakatanga? Hanggang kailan ako aasa sa kanya? Hanggang kailan ako magiging ganito? Siguro hanggang sa maliwanagan ako. Sana naman sabihin niya ng diretso na wala talaga. na hindi nya talaga ako gusto. na kaibigan lang talaga kami.......
All Rights Reserved
#61
basedonatruestory
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sa Gitna Ng Lahat
  • THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY
  • The Mysterious Secret of St. Madrigal University
  • Your all my reason to live
  • Prescend
  • mediocre girl
  • Waiting for You
  • BLOODY AFFECTION (COMPLETED)

Sa Gitna ng Lahat "Minsan, kailangan mong maligaw para matagpuan mo ang sarili mo. At siya." Makulimlim ang langit. Nasa gitna ako ng crowd-naka toga, may medal sa dibdib, at hawak ang isang sulat na ilang taon kong itinago. Sa likod ng ingay ng graduation ceremony, natanaw ko siya. Si Akira. Pareho pa rin ang titig. Tahimik. Seryoso. Pero ngayon, may lungkot. At may tanong. "Xavier," sabi niya, habang nilalabanan ang mga luhang ayaw bumagsak. "Ngayon na natapos na tayo... anong susunod?" Tumingin ako sa kanya. Sa lalaking minahal ko sa gitna ng lahat-sa gulo, sa katahimikan, sa sakit, sa kilig, sa pagkalito. At ngumiti ako. "Siguro... simula ulit." Sa paligid, may mga taong palakpak ng palakpak. May mga sumisigaw ng pangalan ko. Pero ako, tahimik lang. Kasi sa wakas, natapos din ang chapter na akala ko'y walang ending. Pero may nakalimutan akong isa. "Martin..." Narinig kong binanggit ang pangalan niya sa kabilang side ng stage. Nagkatinginan kami. May lungkot. May ngiti. At isang pangakong hindi na kailangang bitawan. Kasi sa gitna ng lahat ng nangyari... ako ang pinili ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines