We are one
- Reads 1,272
- Votes 74
- Parts 35
Complete Sat, Dec 29, 2018
Mijn naam is Sofie. Doorsnee, net zoals mijn leven. Of tenminste, dat is wat ik dacht. Want zie je, eigenlijk ben ik helemaal niet zo normaal... Daar ben ik onlangs ook achtergekomen. Dit is mijn verhaal. Het verhaal over hoe mijn leven veranderde, hoe het eigenlijk echt begon. Hoe ik Fleur en Emma heb ontmoet, om van Thomas nog te zwijgen. Mensen die eerst ook doorsnee leken, mensen zoals ik. Het verhaal over hoe wij, een paar misschien niet zo normale mensen, de wereld veranderde.
All Rights Reserved
#39
geweld
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Robin Moss The Human
Robin Moss, a girl from gravesfield. Other kids call her weird and sometimes freaky. But robin just likes to collect strange stones, and bones. This ment bullying. Heavy, the kind that leaves you bruised and bleeding. Also death threats. Robin never listens to them but it does hurt. One day after school she got chased down, by four boy's older. She thought she could take a short cut through the woods. But instead it was her worst decicing. Right after the 4 boy's left her. Bruised. Bleeding robin got soaking wet of the storm. So she found herself a place to hide. This led her to a unknown world. A world full of demon kinds, and witches. Can she trust anyone? ps. i do not own any characters in the owl house. just my own oc. robin moss. This story does not fully allign with the series. It might eventually just follow the series but for now its kinda just trauma. Also i might write it gory so.. if you cannot handle that in any way, just skip those parts. Don't want youre mental health decline. :3
a little like you
Matthy leeft zijn gewone leven als contentmaker en muzikant. Zijn dagen bestaan uit video's opnemen, muziek maken en tijd doorbrengen met zijn vrienden. Maar alles verandert op een rustige middag wanneer hij helemaal alleen thuis is. Er wordt aangebeld. Voor de deur staat een meisje van twaalf jaar oud. Ze zegt dat ze hem moet spreken. Eerst denkt Matthy dat het een fan is, maar hoe langer ze praten, hoe vreemder het wordt. Het meisje heeft dezelfde humor als hij, dezelfde gewoontes, dezelfde blik in haar ogen en zelfs dezelfde manier van lachen. Wanneer ze hem vertelt waarom ze gekomen is, staat zijn wereld stil. Zij beweert zijn dochter te zijn. Matthy weet niet wat hij moet geloven. Hoe kan hij een dochter hebben zonder het ooit te hebben geweten? Terwijl hij langzaam de waarheid probeert te ontdekken, groeien hij en het meisje steeds dichter naar elkaar toe. Samen gaan ze op zoek naar antwoorden over het verleden, familie, gemiste jaren en de betekenis van onvoorwaardelijke liefde. Maar niet iedereen is blij met de waarheid die aan het licht dreigt te komen. En hoe meer geheimen worden onthuld, hoe moeilijker het wordt om te bepalen wat echt is en wat niet. "A little like you" is een emotioneel verhaal over familie, gemiste kansen, vertrouwen en de bijzondere band tussen een vader en een dochter die elkaar veel te laat hebben gevonden, maar ontdekken dat ze meer op elkaar lijken dan ze ooit hadden kunnen denken.
Waterkrachten // voltooid
Lynn is zestien jaar oud en woont samen met haar broertje en ouders in Newcastle, Engeland. Op haar zesde verjaardag kwam ze erachter dat ze gaves had, Waterkrachten. Ze besloot het tegen niemand te zeggen en net zo lang vol te houden totdat ze iemand vond met dezelfde gaves. Maar ook Lynn gaat net zoals alle andere kinderen van haar leeftijd naar school. Ze gedraagt zich dan ook precies hetzelfde, ze draagt alleen een groot geheim met zich mee. Als ze op een dag naar gym gaat, vallen er onbekende mannen binnen. Ze ontvoeren twee kinderen per klas en tot Lynn's verbazing ook haar. Ze nemen haar mee naar een 'trainingsgebouw', waar ze worden getraind om de wereld te verbeteren. Wat ze alleen niet weet, is dat er véél meer mensen in de wereld zijn met gaves. En misschien ook wel, in datzelfde gebouw. Ze moet oppassen dat niemand haar waterkrachten ziet, alleen dat weet ze zelf al helemaal niet. En er is nog veel meer in het spel dan alleen gaves, maar dat moet ze nog ontdekken... Een avontuur staat haar te wachten, vol met moed, grote geheimen, liefde, nieuwe vriendschappen, en leren loslaten. Begonnen op 15-02-16. 29 Februari 2016 #75 in Fantasy. 23 Maart 2016 #69 in Fantasy. 25 Maart 2016 #34 in Fantasy. 17 April 2016 #25 in Fantasy. 21 April 2016 #14 in Fantasy. 30 April 2016 #10 in Fantasy. 12 Mei 2016 #6 in Fantasy. 1 Juni 2016 #3 in Fantasy. 12 Juni 2016 #2 In fantasy. 14 Juni 2016 #1 in Fantasy <3. (Voltooid op 24-09-16) -LET OP- Dit was mijn eerste boek en is nog niet helemaal verbetert. Ik adviseer je om door de eerste paar hoofdstukken door te lezen, daarna wordt het vanzelf beter (:Complete![Just A Princess | Boek 1 [herschrijven]](https://img.wattpad.com/cover/148859425-256-k248652.jpg)
Just A Princess | Boek 1 [herschrijven]
Ik kijk nog een keer achterom om te zien of iemand me door heeft of heeft opmerkt, gewoon voor de zekerheid. Ik kijk weer terug naar beneden. Ik sta op de rand van het raam in mijn kamer en ik kijk angstig naar beneden. Dan kijk ik naar de boom die drie tot vier meter verderop staat. 'Gewoon springen Elena.' bemoedig ik mezelf toe. Ik kijk weer terug naar beneden. Ik sta zeker tien meter hoog. Ik knijp mijn ogen dicht en spring met alle kracht die ik heb... -- Elena is een prinses. Ze mag van haar ouders niet naar buiten, ze krijgt thuis les. Als Elena naar buiten mag dan is dat met vier of zes bewakers. Elke avond kijkt Elena uit haar kamerraam naar alle lichtjes die van een van haar vaders dorpen vandaan komen, Lea. Ze besluit midden in de nacht op pad te gaan. Zonder bewakers, zonder technologie, zonder enig idee wat te doen. Dit boek speelt zich af in een oudere periode. Kortom: er zijn geen technologische apparaturen. Geen telefoons, wifi, tv's, pc's. Vrouwen dragen altijd een jurk en mannen dragen vaak een pofshirt met lange mouwen en een broek.Complete
Zorgen Om Niks....Toch?? // Mabbie
Het gaat niet zo goed met matthy door wat er allemaal speeld! Hij is heel onzeker over zichzelf en vind zich te dik dus eet hij ook niet altijd! Ook heeft hij het moelijk met zijn verleden! De andere banzitters die merken dat er wat is maar die laten matthy gwn Na een tijdje voelt robbie zich er niet goed bij! Dus gaat hij meer bij matt kijken totdat hij naar matthy's ogen kijkt! Voelt robbie wat voor matthy? Maar voelt matthy ook wat voor robbie? Heyy ik ben nieuw en ik hoop dat jullie dit verhaal leuk gaan vinden! LET OP!!! Er komt ook wat zelfbeschadiging in voor en zelfmoord pogingen! Dus als je er niet tegen kan moet je dat overslaan!! (Het wordt NIET aangegeven)Complete
He's the Angel, I'm the Demon ✔ || #Netties2017
|| VOLTOOID || 'Alsjeblieft, laat me gaan.' smeekte ik. Hij had een jongensachtige grijns op zijn gezicht. Hij zette een stap naar voren, waardoor ik naar achter stapte. De regendruppels gleden van zijn gezicht en vielen op de grond. Hij zag er gevaarlijk uit met zijn donkere ogen, maar de aantrekkingskracht tot hem was sterker. Het liefst wilde ik wegrennen, en even dacht ik om dat ook te doen. 'Tesoro, jou laat ik nooit meer gaan,' fluisterde hij in mijn oor. Hij stak zijn handen uit om me vast te pakken, maar ik klemde de rugzak om mijn schouders en rende zo hard mogelijk weg. 'Grijp haar!' hoorde ik hem nog brullen. © Copyrights Jaani_R ~~~Heeft meerdere keren #1 in Fantasy gestaan~~~Complete
La Mia Luce (uitgehuwelijkt)
"Malak..." Zijn stem is zacht, bijna fluisterend, maar er zit iets onder. Iets onvermijdelijks. "Ik ben dit huwelijksspel zat." Hij stapt naar voren, langzaam, alsof elke centimeter die hij dichterbij komt de lucht zwaarder maakt. Zijn ogen blijven op de hare gericht, onbewogen maar brandend vanbinnen. Dan, zonder haar los te laten met zijn blik, legt hij zijn voorhoofd tegen het hare. Zijn adem is warm, zijn neus schuurt zacht langs de hare. Malak voelt hoe haar hartslag in haar keel klopt. De tranen prikken in haar ogen voordat ze het zelf doorheeft. "Wat... wat voor spel?" stottert ze, haar stem breekt. Ze weet niet meer welke woorden ze wilde zeggen of waarom ze überhaupt nog iets wilde zeggen. Dan gebeurt het. Zijn lippen vinden de hare. Zacht, maar vastberaden. Alsof hij de grens tussen hen in één adem besluit te doorbreken. Voor een paar seconden geeft ze zich over, haar hoofd leeg, haar lichaam gevangen in die ene aanraking. Dan duwt ze hem abrupt weg, haar vingers trillend op zijn borst. Haar adem gaat snel. Ze haalt diep adem, probeert haar stem te vinden. "Zei ik je niet," zegt ze langzaam, met een trillende ondertoon, "dat je nooit een vrouw moet zoenen waar je geen gevoelens voor hebt?" Zijn mondhoeken trekken nauwelijks merkbaar omhoog. Hij pakt haar pols, trekt haar met een ruk weer naar zich toe. Zijn andere hand glijdt naar haar kaak, houdt haar stevig vast. Voordat ze zich kan verzetten, voelt ze opnieuw zijn lippen op de hare, harder dit keer, intenser. Zijn vingers drukken zacht in haar huid, zijn adem vermengt zich met de hare. Wat betekent dit? Houdt hij ook van haar, net zoals zij van hem houdt? ✔️ Al mijn ficties, inclusief de korte verhalen en gedichten, zijn van mij✔️
Het dagboek van Kareltje
het enige echte (inmiddels 3e) dagboek van kareltje de kip die ik al zeker 2 jaar bij me heb elke dag da ik sso speel (dit is zeer intresant) - (zeker lezen)
jeugdzorg // bankzitters
Iedereen heeft z'n eigen verhaal en verleden. Net als 5 jongens die in 1 huis worden gestopt. Zouden ze zich openstellen aan elkaar? En kan iedereen zijn angsten overwinnen?
Herschreven door de wildernis
Silvan, een voormalige huurling kan na het beëindigen van zijn dienstverband zijn draai in de samenleving niet meer vinden. Een witte vlek op de kaart in de atlas drijft hem naar een onbekende wildernis die hem leert dat controle niet altijd wenselijk of nodig is. Het is voor mijn doen een wat ongebruikelijk verhaal. Behoorlijk wat surrealisme, fantasy-achtige elementen. Het gaat over het loslaten van controle. Iets waar ik zelf nog wel eens moeite mee heb.Complete
Robin Moss, a girl from gravesfield. Other kids call her weird and sometimes freaky. But robin just likes to collect strange stones, and bones. This ment bullying. Heavy, the kind that leaves you bruised and bleeding. Also death threats. Robin never listens to them but it does hurt. One day after school she got chased down, by four boy's older. She thought she could take a short cut through the woods. But instead it was her worst decicing. Right after the 4 boy's left her. Bruised. Bleeding robin got soaking wet of the storm. So she found herself a place to hide. This led her to a unknown world. A world full of demon kinds, and witches. Can she trust anyone? ps. i do not own any characters in the owl house. just my own oc. robin moss. This story does not fully allign with the series. It might eventually just follow the series but for now its kinda just trauma. Also i might write it gory so.. if you cannot handle that in any way, just skip those parts. Don't want youre mental health decline. :3
More detailsContent Guidelines