Beden Ruhu Terk Ederken

Başlangıçta herkesin içinde tuttuğu capcanlı bir ruh vardır. İnsanlar bir şeyler yaşadıkça şekillenir davranışları. Bense bir yere kadar her şeye rağmen kıpır kıpır sonrasındaysa yavaşça soğuyan, hareketsizleşen sıradan biriydim. Zaman geçtikçe ve omuzlarımdaki yük arttıkça yavaşça, ben bile fark etmeden bedenim ruhumu terk ediyordu.
Ruhumun yorgunluğunu anlatmaya kelimelerimi yetiremezken,sesimi çıkarmaya güç bulamıyordum. Herkes sıradan hatta güzel bir hayatım olduğunu sanarken kendi kabuğumda, sessizliğimde boğuluyordum.
Şimdiyse sesimle duyuramadıklarımı kalemimle haykırmaya karar verdim. Çünkü bazı şeyler değişti. Bazı şeyler de değişmeli.

Bedeni ruhunu terk etmiş bir kızın aşkın gelişiyle yaşama dönüşü...