Hicran

Büyük adam... Büyük seven adam...

Karşısında baygın yatan küçük bedene baktı. Düşündü bir an, 'nasıl'dedi. 'Nasıl böylesine acımasızken,ellerin kirliyken, böyle masum olabiliyorsun?' kızın küçücük kızarmış burnu,pembe dudaklarına tezat ellerindeki kan,üzerindeki kirli kıyafetler adamın aklını karıştırıyor, bocalamasına neden oluyordu. Gülümsedi kısacık. Söylendi kendi kendine. 'Benim kızım.'

Evet bu küçük Yusuf Demirhan'a aitti. Onun kızıydı. Tesadüflerle birleşmiş hayatlarına renk getiren,grinin yanında her tonu taşıyan asil bir melekti o. Her ne kadar birbirlerine hasret olsalada,onlar aynıydı. Birbirlerine ait iki yarım... Gecenin karanlığında adam bir şiir fısıldadı kızın kulağına. Onların kaderini değiştirecek,bu karanlık gecede birbirlerine kavuşmalarını sağlayacak bir şiir. Başladı adam kaderlerini yazmaya.

'Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret...'

- -
Kapak tasarimi '@leticiamodi'

(-25.01.2017- başlangıç tarihidir.)