Kitap Kurdu'm

Sessiz bir dünyam vardı. Kitaplarla birlikte yaşadığım , karakterlerle artık iç içe geçmiş bir Dünya...
Her kitap da bir önce ki karakterlerle okuduğum kitapta ki karakterleri ölümüne kapıştırıp okuduğum kitapta ki karakterleri yaşatan bir dünyam vardı. Sonra bir de dönüp özür dilediğim karakterlerim vardı.
Sessiz dünyamın içinde ki adım adım hayatıma atılırken herşey çok güzeldi.
Ben kim miyim ? Hangi karakterde ki adımı söylemeliyim. Ya da gerçek adımı söylemeliyim dimi.
Arya Yıldız. Adımı seviyordum. Soyadımı daha çok seviyordum. Çünkü yıldızların altında kitap okumak kadar zevkli bir şey daha olamaz.

Karanlıklığı kendisine dost edinmiş ama karanlığa rağmen yıldızlardan hep kaçan birisiyim. Bütün dünyası hayaller olan saçma sapan karakterleri hiç sevmeyen birisiydim. Kim hayali varlıkları severdi ki...
Karanlık dünya da gerçekleri yaşamak varken , hayalleri umursamamak en güzeliydi...
Ben kim miyim ? Umursamazlığın en saf haliydim.
Karan Ay. Adımı seviyordum , Soyadım ise bana ihanet etmişti. Yıldızları sevmeyen bir insan Ay'ı da sevmezdi tabiki.

Herşey bir cafe de başlamıştı.
Oğlan intikam ateşiyle yandı.
Kız intikam için kor ateşler biriktirdi.
Ve ikisi de iddayı kazanmaya yemin etmişti...