NO REGRETS

NO REGRETS

  • WpView
    Reads 286
  • WpVote
    Votes 31
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Dec 3, 2017
WpInfo
Fanfic
1Direction
Powróćmy do tego wszystkiego co sprowadziło nas do tego momentu w naszej historii. "Mógł na niego patrzeć przez cholerną szybę, całe ich małżeństwo, wszystkie „kocham Cię", wszystkie chwile, wszystkie kłótnie, wszystkie zbliżenia. To szkło było teraz tym wszystkim co im pozostało. Louis spał, spał niczym aniołek i gdyby Harry nie znał go tak dobrze mógłby śmiało stwierdzić, że ten facet naprawdę jest miły i kurczę, chyba nawet trochę nieśmiały. Louis był pieprzonym cwaniaczkiem, wkurwiającym do granic możliwości, ale był jednocześnie tak niesamowicie dobrym człowiekiem, po prostu dobrym. I Harry'emu to wystarczało, przynajmniej przez ostatnie 6 lat. Przypomniał sobie ich dzisiejszą sprzeczkę, chciał, żeby Louis nigdy nie pojawił się w jego życiu, chciał tego. Teraz patrzy na niego zza szyby i przysięga, że jedyne czego chciał to wrócić do tego poranka i cofnąć wszystko co powiedział." © cassidy_perezsm (cassie.sh) edited by Jeffrey & MissNothing22 HASZTAG NA TT - - - > #norff Nowe rozdziały w piątki *co tydzień lub co dwa w zależności od czasu* Uwaga! W momencie zawiązania akcji jest rok 2020.
All Rights Reserved
#410
larry
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • [T] Carpathian | Dramione
  • CEO
  • teacher's pet | yoonmin
  • Ninjago || My Lightbringer

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines