-KARABULUT-

-KARABULUT-

  • WpView
    Reads 34
  • WpVote
    Votes 9
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Feb 22, 2017
Mesele nedir bilirmisin mesele? Kırık kalbin içindeki bir umuttur mesele... Herkesin bir acısı,bir hüznü,belki bir söyleyemediği vardır... Ama mesele O kırık kalbin içindeki bir minik umuttur. Ama nefesini tutup ağlarsın ya işte an acısı o'dur. Hani duvara bakarsın'ya boş boş, ağlayamazsın haykırarak. Ama yinede içi ağlar,kalbi ağlar ama dışına vuramaz insan. Sonra zaten anlarsın büyüdüğünü, acı çektiğini... Hani Bulutçuğum bir söz vardır; "Kimsenin 17 yaşına zarar vermeyin." ama bulutçuğum benim 17 yaşımı mafettiler. Hayat bu kadar güzelken ben ölmeyi düşündüm. "Sonra nemi oldu bütün duyguları bilen ama hiç birini hissetmeyen biri oldum." ... "Yalvarırım beni bırak ben suçsuzum. Acı bana." Genç kız karşısındaki babasının katili olan adamın yalvarmasına kahkaha attı. "Bana kimse acıdımı?" Dedi bağırarak. "Be-ben yapmadım." Dedi babasını öldüren katil. Bulut dayanamayarak sözlerine başladı. "Ben Karabulut istediğim zaman kar. İstediğim zaman yağmur yağdırırım. Ama şuan şimşek çaksın istiyorum." diyip alnına dayadığı silahın tetihini çekti. - Bulut'un maceralarına hazırmısınız? :) - Yavrukurt. #TümHaklarıSaklıdır. İlham tarihi; 01.22.17 Saat : 14.12.
All Rights Reserved
#129
dövüş
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines