DELİ
  • WpView
    Reads 258
  • WpVote
    Votes 23
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Mar 27, 2017
"Sadece tanışmak istiyorum "dediğinde alayla gülümsedim."Ruh hastası değilsen hiç yaklaşma anlaşamayız" bu sefer o alaycı bir tavır takınıp pişkin,pişkin gülerek"Ruh hastasını bilmem ama ruh eşin olabilirim " dedi.Espiri yapmaya çalıştıgını kestirebiliyordum.Bu nasıl bir espiri anlayısıydı yahu!Yutkundum.Benden bi hamle bekliyordu öyleyse fazla bekletmeyelim değil mi?Birkac adım daha atarak iyice yaklaştım.Gerizekalı öpüceğimi sanıp gözlerini kapatmıştı.Tek hamleyle boğazını kavradığım anda,anında açılan gözlerin de birazda olsa korku sezdim."Ne yapıyorsun sen" dercesine kafasını salladı.Boğazını sıkmamdan dolayı olacakki konusamıyordu.Boğazımı temizledim."Ruh eşi çok sıradan bana suç ortağı lazım"...
All Rights Reserved
#23
iklim
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines