pitbull
  • WpView
    Reads 1,836
  • WpVote
    Votes 156
  • WpPart
    Parts 27
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Sep 14, 2017
Her gün ayrı bir darbeyle yere düşen, kendi yanlızlığına terk edilmiş, zengin bir üvey ailenin eline düşmüş, öz aileni hatırlamaya zahmet etmeyecek kadar nefret ediyorken en fazla ne yapabilirsin? Söylesene ne yapabilirsin? Herkez tarafından ezik görülen birisin, annen ve baban bile seni terk ederken sen en fazla ne yapabilirdin. Kendini ezdirmeye devam mı ederdin yoksa içinde biriktirdiğin intikam duygusunu dışarı çıkarmaya mı başlardın ? İşte ben şimdi intikam almaya geliyorum... Artık ben eski ben değilim. Artık ben ezik, güçsüz, savunmasız, üzgün değilim. Artık ben kendimim, olmam gereken kişiyim. Ben kendimken niye hala üzgün olayım ki? Boşuna mı kendim oluyorum ben! Bundan sonra hiç bir şey boşuna değil! Bana yapılmış onca şeyden sonra artık bana yapılanları nasıl boşverebilirim ki? Bence zamanı geldi... Sence de; İNTİKAM ZAMANI GELMEDİ Mİ?
All Rights Reserved
#357
siyah
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines