Dziennik Ciszy

Istnieje tyle ludzi na tym świecie... Niektórzy są szczerzy, sami ze sobą i z innymi. Inni wolą kłamać, by coś osiągnąć.
Są jeszcze ci trzeci. Ci, którzy przeżyli już dużo, nie mając jednak wcale dużo lat. Co myśli sześciolatka, która na widok mężczyzny z bujną brodą zaczyna krzyczeć? Albo chłopak, ledwie wyrostek, ze skórą pokrytą bliznami, które usprawiedliwia tanimi wymówkami?
Oni nie powiedzą, co im się stało. Nie zdradzą nikomu, co się dzieje.
Czasami już się nawet nie boją. Patrzą, obserwują świat dookoła nich, i za wszelką cenę próbują się dostosować. Uśmiechać się, gdy inni się śmieją i płakać, gdy inni rozpaczają. Może nawet nie potrafią już być sobą?
Te osoby nie mają z kim porozmawiać, bo tego nie potrafią. Nie potrafią na tyle zaufać, a gdy wreszcie to z siebie wyrzucą u wołają o pomoc, już po kilku chwilach wszystko odwołują, uważając swój czyn za godny pożałowania.

To opowieść o pewnej dziewczynie. Nie otrzyma imienia, ani tożsamości. Poznacie jej myśli, jej lęki i żale, i to, czego się boi.
Poznacie jej Dziennik Ciszy.