Het Oog Bedriegt

Goedenavond, noem mij maar wat jij ook wil. Je zit vast. Ik laat jou heus niet gaan. Mijn naam hou ik toch wel liever onbekend, wie weet word ik opnieuw opgepakt. Maak het je wat gemakkelijk. Hier heb je een hoofdkussen en wat chocolade. Hopelijk is dat goed genoeg en vind je chocolade lekker. Zo niet, heb je pech (en schiet ik je hoofd af, chocola is lekker). Beschouw mij als een gek, of als een monster, maakt niet uit. Ik ben de enige die telt als het aankomt op mening over mezelf.
Ik denk dat alles ongeveer is begonnen toen ik bewust werd van mijn omgeving, rond driejarige leeftijd. Ik weet het, het is inderdaad heel jong.

Je zal later wel beseffen van waar mijn titel komt; het is vrij logisch als je erbij stil staat.