"You drink about it. Smoke about it. Don't talk about it."
Aurelia de Groot heeft het moeilijk thuis, alcoholistische vader die wel eens agressief wordt en een monster van een moeder. Haar moeder is vaak aan het werk en is bijna nooit thuis, haar vader daarentegen zit alleen maar lui in zijn stoel, de hele dag, T.V. te kijken met een glaasje wodka.
Aurelia, ookwel Lia genoemd, doet het niet zo best op school. Komt vaak te laat, komt niet opdagen bij de les, haalt onvoldoendes, wordt naar de directeur gestuurd. Het zit haar ook niet mee.
Haar oom zit in de gevangenis voor poging tot moord en haar tante is al jaren geleden overleden, ze had een auto-ongeluk gehad. Voor de rest heeft ze geen naaste familie meer.
Aurelia heeft een vriendengroepje, die een niet al te beste invloed op haar heeft.
In dit verhaal komen onderwerpen als sex, drugs, alcohol, zelfmoord etc. In voor. Aurelia probeert haar weg te vinden in een niet al te sympathieke wereld. En krijgt te maken met the usual boy trouble.
Matthy en Robbie van de Graaf zijn zes jaar oud en delen alles: hun kamer, hun geheimen, hun angst.
Robbie praat voor twee, Matthy zwijgt voor beiden. In hun huis aan de rand van het dorp lijkt niets bijzonders aan de hand - tot je beter kijkt.
Op school ziet hun meester Raoul hoe Robbie steeds voor zijn broer spreekt, hoe Matthy pas antwoordt als Robbie knikt. Hij vermoedt eerst dat het gewoon 'tweelinggedrag' is, maar de kleine barstjes worden groter. Een tekening met een gesloten deur. Een blauwe plek. Een stilte die zwaarder weegt dan woorden.
Samen met zijn partner Koen, orthopedagoog, probeert Raoul te begrijpen wat er schuilgaat achter die gesloten voordeur. Langzaam ontvouwt zich het verhaal van een gezin waarin liefde en angst onlosmakelijk verweven zijn.
Sommige huizen laten hun geheimen pas zien als iemand eindelijk durft te kijken.
Maar wat als datgene wat zichtbaar wordt, nooit meer vergeten kan worden?