Rengini Kaybeden Ruhlar

Rengarenktik..
Ruhlarımız bedenimize uyum sağlamaya çalışırken bir sürü adı bilinmeyen renklere sahip olduk. Bu güzeldi. Kahkahalarımızla daha parlak oluyordu. Çocuk ruhlarımız büyümeyi reddetti. Ta ki bu renkleri kaybedene kadar. Yahut renklerimizi seveceğini düşündüklerimize bunları emanet edene kadar. Her hayatımıza girenle kaybettiğimiz renkler oldu. Farkına vardiklarimiz ve farketmediklerimiz. Ve gün geldi..

Rengini Kaybeden Ruhlar siyah ve beyaza boyadı kendini... Kaybettiklerini ufak bir kağıda yazmaya başladı bir tanesi. İcerde bulacaklarınız o ruhun kayıp renkleridir.