yüreğimin kokusu

Kalp dedi ki kaleme; "Saçma deme sesimin ahengine, sen beni bir yumruk et parçası olarak görüyorsun: görme. Dil beni anlatamaz, sen de beni yazamazsın. Sen dolaş satırlarda, karala sayfaları; umulur ki bir nebze de olsa beni anlatmaya yaklaşırsın. Ama saçma deme hislerimin rengine, sen beni bir yumruk et parçası olarak görüyorsun: görme. Ben mahkum edildim bir kafese: hücrem dar, yerim küçüktür ama hüznüm büyüktür ve sevgim hepsinden çok daha büyüktür; saçmadır deme ve sus deme durmadan attığım naralar için, ben susmam, susamam: susarsam hayat son bulur; neşe, sevinç, insanlık son bulur; yeryüzünde cennet yok olur; saçma deme, sus deme, sus deme... ..."