Zbiór wierszy - to mój ukryty świat, gdzie światło miesza się z cieniem, gdzie emocje, których nie umiałam wypowiedzieć, znalazły swój kształt. To ścieżka przez moje myśli, moje rany i marzenia, mój szept i krzyk zapisany na kartach, które chcę Ci pokazać. To przestrzeń, w której pozwalam sobie być prawdziwą - nieidealną, rozdartą, ale walczącą o spokój i zrozumienie. Chcę podzielić się tym, co czułam, co przeżyłam, by może ktoś poczuł, że nie jest sam, że jego ból też ma sens. To mój sposób na uzdrowienie i nadzieję, na to, by iść dalej, krok po kroku, między światłem a cieniem.

Draco Malfoy próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości, pełnej spokoju i obcych twarzy. Po otrzymaniu nowej pracy, stara się ustabilizować swoje życie i ukryć piętno śmierciożercy, które na nim ciąży. Hermiona Granger, zapracowana, zapędzona, ale mimo wszystko pełna optymizmu, usiłuje w natłoku obowiązków, zrealizować kolejny cel, jakim są przygotowania do jej ślubu i wesela. Co ich zatrzyma? Czy dawni wrogowie, przy ponownym spotkaniu, poczują do siebie coś innego poza wstrętem i nienawiścią? Czy może zdecydują się na bardzo niebezpieczny układ? 1 w #dramione - 19.03.2022 🍓💚 Okładka: projekt i wykonanie - moja przyjaciółka Red_x_Raven

𝐄𝐜𝐡𝐨 𝐰𝐢𝐞𝐜𝐳𝐧𝐞𝐠𝐨 𝐜𝐢𝐞𝐫𝐩𝐢𝐞𝐧𝐢𝐚 - 𝐜𝐳𝐲𝐥𝐢 𝐭𝐨, 𝐜𝐨 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚𝐥̷𝐨 𝐰 𝐧𝐚𝐣𝐦𝐫𝐨𝐜𝐳𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐞𝐣 𝐠𝐥̷𝐞̨𝐛𝐢 𝐝𝐮𝐬𝐳𝐲 𝐢 𝐩𝐫𝐨𝐬𝐢𝐥̷𝐨 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐨 𝐣𝐞𝐠𝐨 𝐠𝐨𝐫𝐳𝐤𝐢𝐞 𝐮𝐰𝐨𝐥𝐧𝐢𝐞𝐧𝐢𝐞.

Monochromaty - wszystko, co nie mieści się w kolorach. Moja osobista przestrzeń. Nowy wiersz: poniedziałek 16:00

"Gdy płonie ciemność ( nie tonę)" to tomik poezji, w którym słowa stają się świadkami emocji, których nie da się wykrzyczeć. To przestrzeń między światłem a cieniem, gdzie pulsuje zmęczenie, tęsknota i niewypowiedziany żal, a jednocześnie trwa delikatna nadzieja. Wiersze drżą w ciszy, osiadają jak kurz na sercu, pozostawiając ślad tego, co ważne, choć ulotne. To poezja o chwilach, które bolą i unoszą jednocześnie - o życiu, które mimo ciemności nie pozwala tonąć. Każdy wers jest zaproszeniem do uważnego spojrzenia w głąb siebie i odkrycia w ciemności tego, co potrafi przetrwać, gdy wszystko inne znika.

„Biała Przestrzeń" to tomik poezji białej, zapis myśli i chwil. Porusza tematy traumy, tożsamości, pamięci, codzienności podzielonej na głosy i role, odczuwania świata na granicy ciała i umysłu. Wszystko to opowiedziane bez retuszu, surowo, momentami pięknie i okrutnie zarazem. Dla tych, którym zabrakło powietrza, a nadal próbują oddychać. Dla wszystkich, którzy są i nie są - naraz.

skończyło się miejsce na rozdziały w 1 części, kumacie? xD

jak mówi tytuł

Historia oparta na faktach historycznych

TRZY książki, w których zapisuję cytaty i wiersze? Tak. Patroni: @lovesmoczus @Ash_your_writer @Julie_books012