Nefesim

Kafamı yastığa koyduğum gibi,bu boktan dünyayla ilişkim kesilmiş oldu.
Salak kız dedim kısık bir sesle kıkırdarken,
"Neye gülüyorsun"dedi abim, kesin gene sevgilim olduğunu sandığı beyzayla konuşmalarımı okumak için,telefonumu elimden aldı. mesajlara bir göz gezdirdikten sonra
"Elbise giymiyiceksin,çok ciddiyim"
"Tabii"
Abimin sinir dolu bakışlarının altında ezilirken,annemle babamın tartışması üzerine onlara odaklandım.
Annem gene konuyu kayınvalidesi,yani babannemin diğer gelinine farklı davrandığını söylüyor,babamda aksini iddaa ediyordu.
Benden izinsiz akan gözyaşlarım,babamın anneme bağırmasıyla gözyaşlarıma hıçkırıklarımda eklendi.
Ağabeyim sıkıca sarılınca. Daha da sesli ağlamaya başladım.
Babamın arkasına dönmesiyle,gözlerim kapanmadan önce hatırladığım tek şey babamın sinirli kızarık gözleri.
Kan ter içinde uyandım,o kadar gerçsekçiydi ki,ama sesler hiçte ailemin seslerine benzemiyordu. Yüzleri tam belli olmuyordu. Ama baba dediğim adamın yüzünü çok net bir şekilde hatırlıyordum.
Rüyamın saçma olduğunu düşündüm ama kim babasının yerine başka bir adama baba derdi ki?