Düşman Okullar

Hayatı nasıl anlatırsın? Acı, mutluluk, macera ve daha neler. Ben Ada Dinçer. Bu zamana kadar hiç arkadaşım olmadı.

Ben hep kendimi çölde bir damla su kadar yalnız hissettim.

Kimse benim yanımda olmadı. Bu zamana kadar hep dışlandım. Sorun ise sadece annem ve babamın olmayışı idi.

Beni bırakıp gittiler. Ve bende böylece yetimhaneye düştüm. Tam 15 yaşımda yalnız kalma duygusunu tattım. Okulum bir özel okuldu.

Masrafları dayım gil tarafından karşılanıyordu. Yetimhanede kaldığımda 1 yıl sonra arkadaş edindim.

Bu 1 yıl içinde kimseyle göz göze bile gelmek istememiştim. Ama kendimi en sonunda topladım. Arkadaş edindim, hayatımı yaşamaya devam ettim.

Kardeşten de öte 3 yakın arkadaşım.

Gece, Su ve Yağmur. Hepimizin kaderi aynı. Aynı okulda, aynı sınıftayız.

Hep birbirimizin yanında bazenleri ise önünde olduk. Bu sıradan hayatımız ta ki okulumuzdan yapmadığımız bir suç yüzünden başka bir okula gitmemiz ile başladı.

Asil Koleji. Bizim yeni okulumuz yeni hayatımız. Bu okulla düşman olan bir okul olan Yenidoğu Koleji arasında olan kavgalar, anlaşmazlıklar ve rekabetlerin içinde kaldık.

Hayatımıza giren 4 erkekle nasıl baş edecektik?

Bekleyin bizi daha hiçbir şey bitmedi..

****
Kapak için Eylul-Gemici ye ( Eylül Gemici) çok teşekkür ederim.

Tüm hakları saklıdır.