ADI BEN SEBEBİ SEN

Hayat bize bir çok oyun oynar. Bazen imkansızları getirip bir umut olup , bazende kesin olacak dediğimiz şeyi imkansızlaştırır. Ne tuhaf değil mi? Başımıza ne geleceğini bilmeden hareket ediyoruz ve başımıza hiç tahmin etmeyeceğimiz birsey geliyor. İnsanın bazen sevinçten ağlatan çığlık attıran ama bazende kalbimizi ucu bucağı belli olmayan bir kuyuya atıyor. Ne kadar çırpınsakta ufacık bir şansımız bile olmadığını bile bile bir umut oluyor insanda ama kimse bilmiyor kalbim nasıl acıdıgını nasıl yandığını git gide umut kayboluyor ama yinede bir umut oluyor bir kıvılcım kadar olsa da.

İşte bu hikayede buna benzer birsey. Efsa cehennem kokan bir adam dan yani Furkan dan nefret ettiği kadar hic bir kimseden nefret etmiyor çünkü furkan in ona yaptığı şeyler hiç affedici şeyler değil. Efsa bu acılar uğruna Furkan ı sevecek mi?